طراحی و ارزیابی مدل ساختاری صفات تاریک شخصیت دانشجویان براساس ترومای دوران کودکی و نقش واسطه ای طرح واره های ناسازگار اولیه

تحقیق حاضر با هدف ارزیابی و آزمون مدل ساختاری صفات تاریک شخصیت دانشجویان بر اساس ترومای دوران کودکی و نقش واسطه ای طرح واره های ناسازگار اولیه انجام شد. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش انجام نیز توصیفی همبستگی از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش را تمام دانشجویان دختر و پسر دانشگاه محقق اردبیلی در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ تشکیل می دادند که از بین آن ها تعداد ۳۰۵ نفر به صورت در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری اطلاعات پرسشنامه های صفات تاریک شخصیت (SD۳)؛ طرح واره های ناسازگار اولیه (SQ-SF) و ترومای کودکی (CTQ) بود. برای توصیف یافته ها نیز از میانگین و انحراف استاندارد و برای استنباط اطلاعات نیز از آزمون های هم بستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری به کمک نرم افزارهای SPSS-۲۷ و AMOS-۲۴ استفاده شد. نتایج این پژوهش نشان داد که مدل مفهومی پژوهش از برازندگی مطلوبی برخوردار بوده ( ۹/۲= χ۲/df، ۰۸/۰= RMSEA، ۰۶/۰= SRMR، ۹۳/۰= GFI، ۹۱/۰= AGFI، ۹۳/۰ = CFI) و ترومای دوران کودکی هم به صورت مستقیم (۲۰/۰β ؛ ۰۱/۰>p) و هم به صورت غیرمستقیم و از طریق نقش واسطه ای طرح واره های ناسازگار اولیه بر بروز صفات تاریک شخصیت اثرگذار هستند (۳۱/۰β ؛ ۰۱/۰>p). از این نتایج می توان برای طراحی مداخلات درمانی با هدف پیشگیری از بروز پیامدهای آسیب زای صفات شخصیتی تاریک استفاده نمود.

کلیدواژه ها:

ترومای دوران کودکی ، دانشجویان ، صفات تاریک شخصیت ، طرح واره های ناسازگار ، معادلات ساختاری