بررسی معیارهای آسیب پذیری مراکز انتظامی شهرستان نوشهر از منظر پدافندغیرعامل

شناسایی مراکز مستعد آسیب، از مهم ترین موضوعات مورد توجه مدیران و برنامه ریزان شهری است، هم چنین بسیاری از صاحب نظران مباحث شهری، حفظ امنیت شهروندان را از مهم ترین وظایف حکومت ها برشمرده اند. هدف اصلی این پژوهش بررسی معیارهای آسیب پذیری مراکز انتظامی شهرستان نوشهر از منظر پدافندغیرعامل می باشد. روش به کار رفته در این پژوهش به دلیل تلفیق روش های کمی و کیفی جزو روش های ترکیبی به شمار می رود. به منظور استخراج معیارها و ارزش گذاری شاخص های موثر در پژوهش، از روش اسنادی و کتابخانه ای و به منظور ارزیابی و وزن دهی به شاخص ها ، از روش آنتروپی و تاپسیس استفاده شده است. بر اساس نتایج پژوهش، از بین چهار مرکز انتظامی موجود در شهرستان نوشهر، کلانتری شهید نقی پور، بیش ترین امتیاز را از بین ۲۳ شاخص برنامه ریزی از منظر پدافند غیرعامل کسب کرد و پاسگاه کجور، آخرین رتبه را به خود اختصاص داد. از بین شاخص های بکار رفته در مدل، بیشترین ضریب اهمیت به ترتیب متعلق به فاصله از ایستگاه های آتش نشانی، فاصله از مراکز حساس و فاصله از مراکز اقتصادی می باشد و کم ترین وزن به شاخص های نسبت ارتفاع به عرض، نسبت طول به عرض و جنس نما اختصاص دارد.

کلیدواژه ها:

پدافند غیرعامل ، مراکز انتظامی ، تاپسیس ، آنتروپی ، شهرستان نوشهر