تاثیر آموزش پروژه محور بر توسعه خودنظم دهی و انگیزش درونی در کودکان

در نظام های آموزشی امروز، توجه به توسعه مهارت های فردی و اجتماعی کودکان به عنوان یکی از اهداف اصلی آموزش و پرورش مورد تاکید قرار گرفته است. یکی از مهارت های اساسی که نقش مهمی در موفقیت تحصیلی و شخصی کودکان دارد، خودنظم دهی است. خودنظم دهی به معنای توانایی مدیریت رفتار، احساسات و افکار برای دستیابی به اهداف شخصی است. این مهارت، به کودکان کمک می کند تا یادگیری خود را به صورت مستقل مدیریت کنند و با چالش های تحصیلی و غیرتحصیلی بهتر مقابله کنند. علاوه بر خودنظم دهی، انگیزش درونی یکی از عوامل کلیدی در موفقیت تحصیلی و رشد فردی کودکان است. انگیزش درونی به تمایل فرد برای انجام فعالیت ها به دلیل علاقه و لذت شخصی، بدون نیاز به پاداش های بیرونی اشاره دارد. این نوع انگیزش، در رشد خلاقیت، پایداری و لذت بردن از فرآیند یادگیری نقش بسزایی دارد. آموزش پروژه محور به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، نقش مهمی در تقویت مهارت های خودنظم دهی و انگیزش درونی ایفا می کند. در این رویکرد، کودکان از طریق درگیر شدن در پروژه های عملی و واقعی، نه تنها مهارت های علمی خود را گسترش می دهند، بلکه با چالش های مختلف مواجه شده و توانایی مدیریت زمان، برنامه ریزی و تفکر انتقادی را نیز به دست می آورند. این روش آموزشی بر اساس اصل یادگیری فعال و تجربی استوار است و باعث می شود که کودکان نقش فعالی در فرآیند یادگیری خود داشته باشند. تحقیقات متعدد نشان داده اند که آموزش پروژه محور می تواند تاثیرات مثبت قابل توجهی بر توسعه مهارت های خودنظم دهی و افزایش انگیزش درونی در کودکان داشته باشد. از آنجایی که این روش بر تعامل، همکاری و حل مسئله تاکید دارد، به کودکان فرصت می دهد تا توانایی های خود را در محیطی خلاقانه و حمایتی پرورش دهند. در این مقاله، به بررسی تاثیر آموزش پروژه محور بر توسعه خودنظم دهی و انگیزش درونی در کودکان دوره ابتدایی پرداخته خواهد شد.

کلیدواژه ها:

آموزش پروژه محور ، خودنظم دهی ، انگیزش درونی ، کودکان ابتدایی ، آموزگار.