نقش جایگاه نانوذرات روی رفتار بلورینگی و خواص مکانیکی نانوکامپوزیت پلی- پروپیلن/ اتیلن اکتن کوپلیمر/ نانورس

در تحقیق حاضر، اثر افزودن نانورس در مقادیر مختلف روی تغییر مورفولوژی و رفتار تبلور آلیاژ امتزاج ناپذیرپلی پروپیلن (PP) اتیلن اکتن کوپلیمر (EOC) مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که اثر حضور نانورس بر رفتار تبلور PP به مقدار نانورس و جایگاه آن در آلیاژ بستگی دارد. در مقادیر کم، نانورس به عنوان یک عامل هستهزا عمل میکند و سرعت تبلور را بدون توجه به ریزساختار آلیاژ، تسریع میکند. با این حال، نرخ تبلور نمونه های کامپوزیتی با مقادیر زیاد نانورس (بالاتر از آستانه پرکولاسیون رئولوژیکی) به شدت تحت تاثیر نوعمورفولوژی آلیاژ است. به عبارت دیگر، در آلیاژهای با مورفولوژی قطره-ماتریس، حضور مقادیر زیاد نانوذرات موجبکاهش سرعت تبلور میشود که اولا ناشی از کاهش تحرک زنجیرهای PP در اثر افزایش برهمکنش با نانوذرات و دوما بدلیل ایجاد ممانعت های فیزیکی بوسیله نانوذرات جامد است. در مقابل، حضور مقادیر زیاد نانوذرات در آلیاژهای با مورفولوژی پیوسته، نرخ تبلور را افزایش میدهد. زیرا در این آلیاژها، نانوذرات در فصل مشترک دو فاز جایگیری می کنند و موجب تغییر مورفولوژی از پیوسته به قطره-ماتریس می شوند.