بررسی اثر نفوذ و مهاجرت نرم کننده با گذشت زمان بر خواص مکانیکی کامپوزیت پلاستیسول PVC

هدف از این پژوهش یافتن بهینه ترین زمان برای دستیابی به نفوذ مطلوب نرم کننده و کمترین میزان مهاجرت آن و در نتیجه،حصول بهترین خواص مکانیکی کامپوزیت پلاستیسول PVC است. ۱۲ نمونه با شرایط یکسان از دو گرید (PB۱۳۰۲ - LP۱۷۰) رزین PVC تهیه شد. نمونه اول در همان روز تهیه پخت و نمونه های بعدی بعد از ۲، ۳ روز، ۱، ۲ و ۳ هفته استراحت پخت شدند. نتایج تست های مکانیکی نشان داد که برای دستیابی به خواص مکانیکی بهتر، نیاز است قبل از پخت ۲۴ تا ۴۸ ساعت به نمونهاستراحت داده شود تا نفوذ نرم کننده در زنجیره های پلیمری به طور کامل انجام گیرد و در زمان پخت، مهاجرت و تبخیر آن بهحداقل برسد. نمونه پخت شده با گرید LP۱۷۰ به دلیل وزن مولکولی بالاتر، خواص مکانیکی بهتری از خود نشان داد. تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که سرعت نفوذ نرم کننده در دمای محیط پایین است و با گذشت زمان، مهاجرت نرم کننده بر نفوذ آنغلبه میکند و در نتیجه، اگر زمان استراحت بیش از حد طولانی باشد، خواص مکانیکی تضعیف میشود. این پژوهش نشان دادکه با انتخاب زمان استراحت مناسب قبل از پخت، میتوان به طور قابل توجهی خواص مکانیکی کامپوزیت پلاستیسول PVC را ارتقا داد.

کلیدواژه ها:

کامپوزیت پلاستیسول PVC ، خواص مکانیکی ، نفوذ نرم کننده ، مهاجرت نرم کننده ، زمان استراحت پیش از پخت