بررسی اثربخشی بازی درمانی گروهی مبتنی بر روش شناختی رفتاری بر میزان استرس و توجه اشتراکی در کودکان پسر دارای اختلال طیف اتیسم

اتیسم نوعی اختلال فراگیر است که بیشتر به عنوان اختلالی عصب شناختی در نظر گرفته میشود که در سال های اولیه کودکی بروز می کند، اختلال اتیسم عبارت است از نابهنجاری در رشد یا اختلال در ارتباط و تعامل اجتماعی و محدودیت چشمگیر فعالیتها و علائق پژوهش حاضر با هدف اثر بخشی بازی درمانی گروهی مبتنی بر روش شناختی رفتاری بر میزان استرس ، پرخاشگری و توجه اشتراکی در کودکان دارای اختلال طیف اتیسم انجام شده است. در این مطالعه ۲۵ کودک پسر دارای اختلال طیف اتیسم از جامعه غیر تصادفی دسترس مراجعه کننده به مرکز توانبخشی سال ۱۴۰۰ ) در شهر تهران آغاز شد. مورد تجزیه و تحلیل قرار خواهد ۲۶ Spss داده های حاصل از این طرح با استفاده از نرم افزار آمار گرفت ابتدا با استفاده از روشهای آماری توصیفی مانند میانگین و انحراف معیار دادهها ، توصیف و سپس با استفاده از روشهای آماری استنباطی تحلیل کوواریانس ( فرضیه ها مورد سنجش قرار گرفت. نتایج نشان داد که بین میزان پیش آزمون و پس آزمون بازی درمانی گروهی مبتنی بر روش شناختی رفتاری بر میزان استرس و توجه اشتراکی در کودکان دارای اختلال طیف اتیسم تفاوت معناداری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

اتیسم ، بازی درمانی شناختی رفتاری ، پرخاشگری ، توجه اشتراکی