تاثیر بیش فعالی در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

بیش فعالی (ADHD) یا اختلال نقص توجه یکی از شایع ترین عارضه هایی است که عموما در سنین پایین مشاهده می شود. بر اساس تحقیقات چیزی در حدود ۳ تا ۵ درصد از کودکان کمتر از ۷ سال و نوجوانان در دوران بلوغ با این عارضه دست و پنجه نرم می کنند. ابتلا به این عارضه ممکن است با مشکلات متعددی نظیر تحرک بیش از اندازه و ناتوانی در تمرکز همراه باشد. همه انسان ها در مقاطعی از زندگی خود ممکن است بی توجهی با عدم تمرکز را تجربه کنند؛ بنابراین نشانه های اختلال کم توجهی را می توان به مراتب گسترده تر از اینها دانستا ختلال کاستی توجه و پیش فعالی یک اختلال رفتاری رشدی است. معمولا فرد توانایی دقت و تمرکز بر روی یک موضوع را نداشته یادگیری در او کند است و فرد از فعالیت بدنی غیر معمول و بسیار بالا برخوردار است. این اختلال با فقدان توجه فعالیت بیش از حد رفتارهای تکانشی با ترکیبی از این موارد همراه است. هر فردی با شک ADHD باید به دقت تحت نظر یک پزشک معاینه گردد. بسیاری از این افراد یک یا چند اختلال رفتاری دیگر نیز دارند. همچنین ممکن است یک مشکل روانی مانند افسردگی با اختلال دوقطبی داشته باشند. بیش فعالی (ADHD) نوعی اختلال رفتاری - رشدی است که باعث بروز واکنشهای تکانشی اختلال در یادگیری و فعالیتهای فیزیکی بیش از اندازه شده و با برخی رفتارهای غیر عادی همراه است. اختلال نقص توجه بیش تر در کودکان تشخیص داده میشود با این حال این اختلال در بزرگسالان نیز مشاهده شده و میتواند زندگی فردی و اجتماعی شخص را با معضلاتی جدی مواجه می کند. ابتلا به این عارضه، غالبا تمرکز طولانی مدت بر روی یک مسئله واحد را با مشکل مواجه کرده و ممکن است با برخی عوارض روانی نظیر اختلال دو قطبی یا افسردگی همراه باشد. به خاطر داشته باشید رسیدگی نکردن به این بیماری میتواند مسائل و مشکلات بسیار حادی را ایجاد کند