تحلیل محتوای کتب آموزشی با عنوان ترویج تفکر انتقادی در نظام آموزشی

فکر انتقادی نیز نوع دیگری از سبک های تفکر است . این نوع سبک فکری ، فاصله بین نظریه و عمل را تا حد زیادی پر می کند و به تعبیری نسبت به شکل های دیگر اندیشیدن، کاربردی تر است . به عبارتی ، تفاوت تفکر انتقادی با شیوههای دیگر فکر کردن این است که در انتقادی اندیشی ، ما یک نگاه ارزیابانه و تحلیلی به مسائل داریم که به راحتی هرچیزی را که می بینیم و می شنویم ، نه فورا بپذیریم و نه فورا رد کنیم . به زبان عامیانه کسانی که اهل سبک سنگین کردن هستند، به گونه ای انتقادی اندیشند. متاسفانه ، واژه انتقاد در فرهنگ عمومی ما دچار کژتابی شده و بار معنایی منفی نظیر گلایه و شکایت را به ذهن متبادر می کند و عموما وقتی با واژههای انتقاد و منتقد روبه رو می شویم ناخودآگاه به یاد آدمهای اهل گله کردن و نق زن می افتیم در حالی که مفهوم تفکر انتقادی این چیزها نیست .در نظام تربیتی ما چه در خانواده و چه در مدارس، بچه هایی که زیاد سوال می پرسند، معمولا تحمل نمی شوند. گویی ما به راحت پذیرفتن ، زود قانع شدن و زود تن به یک تصمیم دادن عادت کرده ایم . حال آنکه در تفکر انتقادی ، فرد با دقت و حوصله ، مقایسه و ارزیابی با مسائل و موضوعها برخورد می کند. به همین دلیل تفکر انتقادی را در عصری که بشر در انبوه اطلاعات و امواج ارتباطات احاطه شده، یک ضرورت فرهنگی و تربیتی برای شهروندان می دانند .

کلیدواژه ها:

تفکر انتقادی ، تحلیل ، مدارس