مقایسه کاربردها و محدودیت های شاخص های کیفیت آب (مطالعه موردی:چشمه قینرجه نیر)

در این پژوهش ، هدف اصلی تحلیل و مقایسه ۱۸ شاخص کیفیت آب در ارزیابی منابع آبی مختلف ، به ویژه در منطقه چشمه قینرجه نیر و رودخانه بالخلی چای است . شاخص های مورد بررسی شامل NSFWQI ، CCMEWQI، DWQI، HPI، CPI و شاخص های بومی سازی شده مانند IRWQISC و IRWQIST بودند. روش تحقیق بر اساس جمع آوری دادههای فیزیکی ، شیمیایی و زیستی از سه ایستگاه مختلف و محاسبه شاخص های کیفیت آب بر اساس این دادهها انجام شد. نتایج نشان می دهد که شاخص هایی مانند CCMEWQI و IRWQISC برای ارزیابی جامع تر کیفیت آب مناسب تر بوده و به ویژه در ارزیابی تغییرات گسترده پارامترهای کیفی عملکرد خوبی دارند . از سوی دیگر، شاخص هایی مانند NSFWQI و SPI که تمرکز کمتری بر آلایندههای پیچیده دارند، دقت کمتری در ارزیابی آلودگی های فلزات سنگین و شیمیایی نشان داده و کمتر توصیه می شوند. شاخص های HPI و CPI نیز به طور خاص در شناسایی آلودگی های فلزات سنگین موفق عمل کردند و در مناطق صنعتی بسیار کارآمد بودند. در نهایت ، استفاده از ترکیب شاخص های CCMEWQI، DWQI، IRWQISC، HPI و CPI برای ارزیابی جامع تر کیفیت آب پیشنهاد می شود که می تواند به بهبود مدیریت منابع آبی در مناطق مختلف کمک کند.

کلیدواژه ها:

شاخص های کیفیت آب ، آلودگی ، فلزات سنگین ، چشمه قینرجه نیر