تاثیرانواع مدلسازی بردار متغیر تصمیم در بهینه سازی چندهدفه روش طراحی دینامیکی شبکه های توزیع آب

برخلاف روش طراحی استاتیکی که روش سنتی است و طراحی شبکه آبرسانی را در یک فاز انجام می دهد، روش طراحی دینامیکی با فازبندی دوره طرح به طراحی شبکه آبرسانی می پردازد. امروزه برای به دست آوردن طرحها ی بهینه در روش طراحی دینامیکی از الگوریتم های بهینه سازی چندهدفه استفاده م ی شود. در این تحقیق ابتدا روش طراحی و ساخت چند فازی که زیرمجموعه طراحی دینامیکی است بیان شده است . سپس دو رویکرد متفاوت (که در این تحقیق به نام رویکرد اول و دوم شناخته می شوند) برای مدل سازی بردار متغیرهای تصمیم گیری در الگوریتم بهینه سازی چندهدفه معرفی می شوند و در انتها تاثیراتی که رویکردهای مختلف مدلسازی بردار متغیرهای تصمیم گیری در طراحی استاتیکی شبکه های آبرسانی می گذارند با یکدیگر مقا یسه می شوند. با بررسی اثرات رویکرد اول و دوم مدل سازی بردار متغیر تصمیم گیری بر روش طراحی و ساخت چندفازی می توان پی برد که رویکرد دوم باعث بهبود ۱۰ درصدی جوابهای جبهه پارتوی نهایی نسبت به رویکرد اول شده است . همچنین این رویکرد باعث افزایش ۶ درصدی تعداد جوابهای نهایی جبهه پارتو و افزایش ۲ برابری تعدادجوابهای امکانپذ یر در تکرارهای ابتدایی نسبت به رویکرد اول شده است .

کلیدواژه ها:

شبکه های توزیع آب ، بهینه سازی چندهدفه ، طراحی استاتیکی و دینامیکی ، روش چندفازبندی .