بررسی همدمای جذب پتاسیم در توده زنده و مرده باکتری باسیلوس سوبتیلیس و سودوموناس پوتیدا

پتاسیم منبعی مهم برای تولید فرآوردههای کشاورزی است . از آنجایی که سرچشمه پتاسیم در خشکی بسیار اندک است ؛ بازیابی پتاسیم از پسابهای دارای غلظت بالای این یون، چشم اندازهای زیادی دارد. این پژوهش با هدف جذب پتاسیم به کمک فرایند جذب زیستی از محلولهای آبی انجام شد که در آن از توده زنده و مرده باکتری های باسیلوس سوبتیلیس و سودوموناس پوتیدا بهره گیری شده تا بهترین توده زیستی برای جذب این یون شناسایی شود. در ابتدا تودههای زیستی از دو گونه باکتری آماده و نابسازی شد. پس از انبوه سازی ، توده مرده آنها به کمک سترون سازی آماده شد. بررسی همدمای جذب پتاسیم نشان داد مدل خطی بهتر از سایر مدلهای ایزوترم جذب بر دادهها برازش می شوند. مدل خطی نشان داد بیشنیه اندازه جذب در باکتری باسیلوس سوبتیلیس در دو ریخت زنده و مرده به ترتیب با اندازههای ۱۵۰/۹ و ۷۱۷/۳ میلی گرم در گرم و کمترین اندازه جذب با افزایش غلظت در آبگونه در توده زنده و مرده باکتری سودوموناس پوتیدا به ترتیب با اندازههای ۲۰۲/۲ و ۵۴۶/ ۱ میلی گرم در گرم بود. همچنین جذب بالاتر پتاسیم در توده زنده هر باکتری نشان از جذب سوخت و سازی بیشتر عنصر پتاسیم نسبت به جذب ناسوخت و سازی آن است . آزمون میانگین ضرایب نشان داد باکتری گرم مثبت باسیلوس سوبتیلیس کشش جذب بیشتری در برابر سودوموناس پوتیدا دارد. اما از نظر پایداری عنصر جذب شده، توده زنده سودوموناس بهترین نگهدارندهها بودند. بنابراین می توان باکتری باسیلوس سوبتیلیس را نامزد خوبی برای تحقیقات در زمینه ساخت کودهای زیستی و NPK دانست .

کلیدواژه ها:

باسیلوس سوبتیلیس ، پتاسیم ، جذب ، سودوموناس پوتیدا ، همدما