بررسی اثر ماسه ریز و لجن زلالساز در بهبود عملکرد انعقاد در تصفیه خانه آب شیبان اهواز

فرایندهای انعقاد و لخته سازی از مهم ترین فرایندها در تصفیه خانه های آب می باشند. در طی سالهای اخیر از مادهی منعقدکننده پلی آلومینیوم کلراید در تصفیه خانه ها استفاده می گردد. در مطالعه حاضر نیز از مادهی منعقدکننده پلی آلومینیوم کلراید به همراه لجن حوض ته نشینی و ماسه ریز به عنوان دو کمک منعقدکننده استفاده شد. در این تحقیق همچنین با برگشت مقداری لجن و ماسه ریز به ابتدای فرایند انعقاد و لخته سازی و ایجاد کدورت مصنوعی و حاکم نمودن مکانیسم جذب سطحی و خنثی سازی بار به عنوان موثرترین مکانیسم حذف کدورت نسبت به سایر مکانیسم ها اثر برگشت لجن و ماسه ریز در بهبود عملکرد پلی آلومینیوم کلراید در تصفیه خانه آب شهرشیبان مورد بررسی قرار گرفت . بهینه ترین شرایط کارایی پلی آلومینیوم کلراید، سرعت اختلاط سریع معادل rpm ۱۲۰و دوز بهینه پلی آلومینیوم کلراید ppm ۱۰ بود. راندمان حذف کدورت و کل ترکیبات آلی (TOC) در شرایط بهینه عملکرد پلی آلومینیوم کلراید برای دوز ppm ۱۰به ترتیب برابر با ۹۳/۹۴ و ۸۲/۲۲ و همراه با ماسه ریز به ترتیب برابر با ۲۵/۹۵% و ۱۴/ %۲۲و همراه با لجن حوض ته نشینی به ترتیب برابر با ۲۱/۹۶% و ۰۳/۲۷% حاصل شد.

کلیدواژه ها:

انعقاد و لخته سازی ، پلی آلومینیوم کلراید ، ماسه ریز ، لجن ، TOC و کدورت