بررسی تاثیرات زیست محیطی خاک کوبیده و آجر رسی پخته شده با استفاده از روش ارزیابی چرخه حیات

سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 160

فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_ESTJ-26-4_008

تاریخ نمایه سازی: 8 بهمن 1403

چکیده مقاله:

زمینه و هدف: استفاده از انواع مختلف آجر به عنوان مصالح ساخت و ساز برای سالیان زیادی مورد توجه بشر بوده است. استفاده از مصالح خاکی در مقایسه با سایر مصالح صنعتی تاثیرات مخرب زیست محیطی کمتری دارد. هدف کلی این مطالعه مقایسه میزان انتشار کربن و محاسبه انرژی مصرفی در طول چرخه حیات مصالح خاک کوبیده و آجر رسی پخته شده (آجرهای سنتی) و بررسی تاثیرات زیست محیطی مربوطه می باشد. درنهایت سعی شده است با استفاده از نتایج مقایسه کل زنجیره تولید تا دروازه این دو نوع مصالح، پیشنهاد ساخت و ساز با حداقل اثرات مخرب زیست محیطی و در جهت تامین اهداف توسعه پایدار ارائه گردد.

روش بررسی: روش ارزیابی چرخه حیات در این تحقیق مبتنی بر استفاده از ضوابط و توصیه های استاندارد معتبر ایزو ۱۴۰۴۰ می باشد. مطابق این استاندارد جهت ارزیابی چرخه عمر به بررسی تک تک دروندادها و بروندادهای زیست محیطی در سراسر چرخه حیات محصول یا خدمت از ابتدای تولید تا انتهای عمر بهره برداری توجه ویژه می گردد. محل انجام این پژوهش شهر کاشان می باشد.

یافته ها: بر اساس مطالعه انجام گرفته در شهر کاشان دیده شد که به ازای تولید هر یک تن آجر رسی پخته شده در کل زنجیره چرخه حیات، میزان انرژی مصرفی و انتشار کربن به ترتیب معادل ۴۸۰۴ مگاژول و ۱۲۸۷ کیلوگرم گاز دی اکسیدکربن است. در مقایسه، برای یک تن ازخاک کوبیده شده، فقط ۱۵۸ مگاژول انرژی مصرفی و تنها ۴۲ کیلوگرم گاز دی اکسیدکربن انتشارمی یابد. بدین ترتیب استفاده از خاک کوبیده در مقایسه با آجر رسی موجب کاهش ۱۲۴۵ کیلو گرم بر تن تولید گاز دی اکسید کربن و ۴۶۴۶ مگاژول بر تن انرژی مصرفی، یعنی کاهشی بیش از ۹۵درصد می شود.

بحث و نتیجه گیری: کاربرد خاک کوبیده در مقایسه با آجر رسی می تواند به میزان قابل ملاحظه ای درکاهش اثرات منفی زیست محیطی ساخت و ساز اثر گذار باشد. علاوه بر این برای صاحبان و سازندگان مسکن، انرژی مصرفی و انتشار کربن مضر از آجر رسی پخته شده به عنوان مصالح متداول ساخت و ساز را مشخص می کند.

نویسندگان

حامد نوری

دانشجوی دکتری گروه مدیریت ساخت و آب، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

مجید صافحیان

استادیار گروه مدیریت ساخت و آب، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. (مسوول مکاتبات)

سید مجدالدین میر محمد حسینی

استاد، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران.