اثر غلظت های مختلف سیتوکینین و جیبرلین بر رشد و تکثیر دو رقم گلایول

یکی از مشکلات مهم در تکثیر گیاهان زینتی پیازی از جمله گلایول (Gladiolus grandiflora L.)، گذراندن دو تا سه دوره زمانی برای بزرگ­شدن پداژه­ها پس از هر دوره رشد است. تعیین بهترین ترکیب هورمونی جهت افزایش رشد پداژه­ها از چالش­های مهم در رشد و تکثیر گلایول محسوب می­شود. به­همین منظور اثر سه غلظت صفر (شاهد)، ۱۰۰ و ۲۰۰ میلی­گرم بر لیتر اسید جیبرلیک (GA۳) و صفر (شاهد)، ۵۰ و ۱۰۰ میلی­گرم بر لیتر بنزیل آمینوپورین (BAP) بر برخی خصوصیات رشد و تکثیر دو رقم گلایول سفید (white prosperity) و قرمز (Red) مورد بررسی قرار گرفت. این پژوهش به صورت فاکتوریل و در قالب طرح کاملا تصادفی با پنج تکرار انجام شد. ابتدا پداژه­ها در غلظت­های مختلف هورمونی فوق پیش­تیمار شدند و سپس در خاک مناسب و در گلدان­های پلاستیکی کشت شده و در گلخانه با شرایط نوری و دمایی استاندارد قرار داده و به صورت منظم آبیاری شدند. سپس در بازه­های زمانی ۱۵ و ۳۰ روز پس از کشت از بخش­های مختلف گیاهان نمونه­برداری و صفات مورد نظر اندازه­گیری شدند. با توجه به نتایج بیشترین مقادیر مربوط به طول برگ، وزن پداژه و تعداد ریشه در تیمار با غلظت ۱۰۰ میلی­گرم بر لیتر GA۳ فاقد BAP در هر دو رقم مشاهده شد. بیشترین تعداد برگ در تیمار ۱۰۰ میلی­گرم بر لیتر BAP بدون GA۳ در رقم سفید مشاهده شد. حداکثر تعداد پداژه نیز در تیمار ۵۰ میلی­گرم بر لیتر BAP بدون GA۳ در هر دو رقم مشاهده شد. به­طورکلی جهت افزایش خصوصیات رشدی در گلایول GA۳ و جهت تکثیر آن BAP با غلظت­های مناسب پیشنهاد می­شود.

کلیدواژه ها:

Benzyl Amino Purine ، Corm ، Gibberellic Acid ، Gladiolus ، Ornamental Plants ، Plant Hormones ، اسید جیبرلیک ، بنزیل آمینو پورین ، گلایول ، پداژه ، گیاهان زینتی ، هورمون گیاهی