تحلیل پویایی سیستم تامین منابع انرژی الکتریکی مبتنی بر روند تغییرات اقلیمی ایران

صنعت برق در امنیت انرژی کشورها نقش تعیین کننده ای دارد در جهان با چالش هایی نظیر افزایش تقاضا، انتشار گازهای گلخانه ای و تغییرات اقلیمی مواجه شده است. با توجه به روند افزایشی تقاضای انرژی الکتریکی و تغییرات اقلیمی، ضرورت سیاست گذاری در بهره وری انرژی و انرژی های تجدیدپذیر، به عنوان یکی از اولویت های استراتژیک دراسناد بالادستی کشور مطرح است. به علت پیچیدگی های بخش انرژی، پژوهش حاضر رویکرد سیستم داینامیک را در نظر گرفته و به مدلسازی و شبیه سازی پویایی های سیستم تامین انرژی الکتریکی کشور با توجه به روند پیشران های تغییرات تقاضای انرژی الکتریکی ناشی از تغییر اقلیم، جمعیت و رشد اقتصادی در افق ۳۰ ساله پرداخته است. در ادامه به شناسایی و ارزیابی سیاست های تامین انرژی الکتریکی مبتنی بر سازگاری با تغییرات اقلیمی ایران پرداخته شد. چهار راهبرد شامل: ۱-تامین انرژی الکتریکی مبتنی بر مدیریت عرضه انرژی الکتریکی از منابع تجدیدناپذیر؛ ۲-تامین انرژی الکتریکی مبتنی بر مدیریت عرضه انرژی الکتریکی از منابع تجدیدپذیر؛ ۳-تامین انرژی الکتریکی مبتنی مدیریت تقاضای انرژی الکتریکی ۴- تامین انرژی الکتریکی مبتنی بر سازگاری با تغییرات اقلیمی شناسایی گردید. سپس با اعمال جداگانه و ترکیبی سیاست های هر یک از راهبردها؛ رفتار متغیرهای هدف مدل مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت. در نهایت سیاست های ترکیبی شامل:۱- کاهش تلفات عرضه از طریق بهره وری عوامل تولید نیروگاه ها؛ ۲-کاهش تلفات انتقال و توزیع انرژی؛۳-کاهش سرانه مصرف انرژی الکتریکی؛ ۴-توسعه نیروگاه های خورشیدی؛ ۵-مدیریت تقاضای آب در بخش غذا؛ ۶-توسعه سیستم های بازیافت حرارتی،۷-توسعه نیروگاه های بادی ۸-توسعه نیروگاه های بیوگاز به عنوان بهترین سیاست های تامین انرژی الکتریکی مبتنی بر سازگاری با روند تغییر اقلیم انتخاب گردید

کلیدواژه ها:

پویایی سیستم ، تامین منابع انرژی الکتریکی ، تغییر اقلیم ، توسعه پایدار