قراردادهای مبتنی بر عملکرد برای راه ها- تجربیات کشورهای استرالیا و اندونزی

بسیاری از کشورها در دهه گذشته از قراردادهای مبتنی بر عملکرد ( Performance-based contract ) برای مدیریت و نگهداری جادهها استفاده کردهاند. اجرای PBC مزایای اضافی برای دولت و عموم مردم به همراه دارد، مانند صرفه جویی در هزینه ها و بهبود شرایط داراییهای جادهای. در استرالیا، PBC در تمام دسته بندیهای جاده ها شامل جاده های ملی، ایالتی، شهری و روستایی اجرا میشود. مدل قراردادهای PBC در استرالیا به گونهای طراحی شده است که کنترل و مسئولیت نگهداری، بازسازی و پروژههای بهبود زیرساخت جادهای به پیمانکاران خصوصی واگذار شود. وظایف پیمانکاران شامل تعیین نوع عملیات، طراحی، برنامه ریزی و اجرای کارهای الزم برای نگهداری شبکه جاده ها در سطح عملکرد از پیش تعیین شده است. اندونزی در سال ۲۰۱۱ دو پروژه آزمایشی PBC را آغاز کرد: بخش پانتورا دمک-ترنگگولی ۷.۶۸کیلومتر در استان جاوای مرکزی و بخش چایاسم-پامانوکان ۱۸.۵کیلومتر در استان جاوای غربی که هر دو به عنوان جاده های ملی طبقه بندی شده اند. مدت قرارداد این پروژه ها چهار سال است. برای پیشبرد این رویکرد، پیشنهاد شده است مطالعه های برای بررسی تجربیات استرالیا در انتقال از پروژه های آزمایشی به برنامه های ملی با استفاده از PBC انجام شود. این مطالعه بر دامنه قراردادها، فرآیندهای مناقصه، تخصیص ریسک و عوامل کلیدی با استفاده از مطالعات موردی مرتبط با PBC در استرالیا تمرکز دارد. توصیه هایی برای استقرار گسترده PBC در آینده باید بر اساس تحقیقات بیشتری در زمینه تخصیص ریسک صورت گیرد که شامل بررسی شرایط استاندارد قرارداد و پیامدهای بندهای قراردادی بر استراتژی مدیریت ریسک پیمانکاران خواهد بود. با توجه به ماهیت ریسکها، برخی ریسکها بهتر است توسط مالک پروژه مدیریت شوند. ضروری است که تمام طرفهای درگیر، پذیرای قوانین جدید قرارداد باشند و خود را متقاعد کنند که استفاده از PBC میتواند منافع بیشتری به همراه داشته باشد. چالشهای اخیر و مسائل مربوط به آن بررسی و توصیف شدهاند.

کلیدواژه ها:

قرارداد ، عملکرد ، فرآیند مناقصه ، مدیریت جاده ها