روشی جهت پیش بینی در دسترس پذیری منابع زمانبندی شبکه گرید بهبود یافته

در دسترس ناپذیری متناوب منابع محاسباتی گرید مبتنی بر داوطلب زمانبندی های مربوط به گرید را وادار می سازند تا ترکیب کاربردی موثر ایجاد کنند. حالتی که در آن منابع هاست در دسترس ناپذیر می شوند ، تاثیرات مختلفی روی کاربردهای مختلف بسته به زمان اجرا و توانایی شان برای بررسی یا تکرار خواهند داشت. مدل در دسترس پذیری چند حالته می تواند به بهبود کارایی زمانبندی با بدست آوردن روش های متعددی که یک منبع ممکن است در گرید در دسترس قرار گیرد یا نگیرد کمک کند. این مقاله از مدل چند حالته استفاده می کند و به توصیف تکنیک های متعدد پیش بینی به منظور پیش بینی انتقالات منبع در حالت های مدل می پردازد. در ادامه به تجزیه و تحلیل صحت پیش بینی های خود می پردازیم که نسب به روش های قبل بهتر عمل می کند. راهکار ما ، صحت پیش بینی در دسترس پذیری منبع چند حالته را افزایش می دهد و امکان تصمیم های ترکیب کاربردی بهتری فراهم می سازد که تعداد عملیات از دست رفته را به علت خرابی و هدررفت منابع کاهش می دهند ، بازه زمانی (شروع تا خاتمه) کاربرد را کاهش می دهد یا هر دو مورد.

کلیدواژه ها:

منابع محاسباتی ، زمانبندی ، دسترس پذیری ، گرید ، کارایی