استروئیدهای آنابولیک-آندروژنیک و اختلال در تنظیم غدد درون ریز اسپرم سازی در موش های صحرایی نر

استروئیدهای آنابولیک-آندروژنیک (AAS) ترکیبات مصنوعی ای هستند که اثرات آندروژن های طبیعی مانند تستوسترون را تقلید می کنند و به طور گسترده برای افزایش عملکرد ورزشی مورد سوءاستفاده مقرار می گیرند. این مطالعه تاثیر AAS، به ویژه ناندرولون دکانوآت (ND) و تستوسترون انانتات (TE)، بر تنظیم غدد درون ریز اسپرم سازی در موش های صحرایی نر ویستار را بررسی می کند. در طی ۱۲ هفته، سه گروه آزمایشی تحت درمان با ND ، TE، یا بدون درمان (گروه کنترل) قرار گرفتند. نتایج نشان داد که شاخص گنادوسوماتیک (GSI) در موش های درمان شده با ND به طور قابل توجهی کاهش یافت، که این امر نشان دهنده آتروفی بیضه و اختلال در اسپرم سازی است. آنالیز هورمونی نشان داد که اگرچه سطوح پلاسمایی تستوسترون افزایش یافته بود و اثرات آنابولیک AAS را نشان می داد، اما این افزایش به طور متناقضی با اختلال عملکرد تولیدمثلی همراه بود. درمان با AAS نسبت تستوسترون به استرادیول را کاهش داد، به ویژه در موش های درمان شده با ND، که نشان دهنده عدم تعادل هورمونی بود که ممکن است اسپرم سازی را مختل کند. سطح هورمون لوتئینیزه کننده (LH) در ابتدا سرکوب شد، اما پس از درمان طولانی مدت، پاسخ پیچیده دو فازی نشان داد که ممکن است نشان دهنده کاهش حساسیت محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-گنادها باشد. با وجود این اختلالات هورمونی، سطح پلاسمایی پروژسترون و استرادیول بدون تغییر باقی ماند، که نشان می دهد اختلال اصلی در اسپرم سازی از طریق اثرات مستقیم بر تولید تستوسترون و تنظیم اسپرم سازی اتفاق افتاده است، نه از طریق عدم تعادل گسترده تر استروئیدها. این یافته ها دیدگاه های جدیدی در مورد مکانیسم های غدد درون ریز در ناباروری مردان ناشی از AAS ارائه می دهد و خطرات مرتبط با سوءاستفاده از این مواد در ورزش و بدن سازی را برجسته می کند.

کلیدواژه ها:

استروئیدهای آنابولیک-آندروژنیک (AAS) ، اسپرم سازی ، تستوسترون ، شاخص گنادوسوماتیک (GSI) ، تنظیم هورمونی