مدل یابی ساختاری تاثیر عدالت سازمانی در رهبری رفتارهای ناهنجار بر اساس نقش میانجی سایش اجتماعی در کارکنان آموزش و پرورش

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 230

فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_AEL-5-2_010

تاریخ نمایه سازی: 7 بهمن 1403

چکیده مقاله:

مقدمه و هدف: پژوهش حاضر با هدف، بررسی تاثیر عدالت سازمانی در رهبری رفتارهای ناهنجار بر اساس نقش میانجی سایش اجتماعی در بین کارکنان و مدیران مدارس شهری آموزش وپرورش استان اردبیل انجام شد.. روش شناسی پژوهش: روش تحقیق از لحاظ هدف، کاربردی و از لحاظ نوع داده ها و نحوه اجرای پژوهش، توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری، مدیران مدارس شهری (۳۴۰۰ نفر) و کارکنان (۲۵۰ نفر) در آموزش وپرورش استان اردبیل که جمعا ۳۶۵۰ نفر بودند، می باشد و برای انتخاب حجم نمونه که با روش نمونه گیری خوشه ای انجام شد، ۳۴۸ نفر (۳۰۱ نفر مدیر مدرسه و ۴۷ نفر از کارکنان) به عنوان نمونه انتخاب گردید. به منظور گردآوری داده ها، از پرسشنامه های استاندارد استفاده شد، که ضریب آلفای پرسشنامه سایش اجتماعی ۹۰/۰ و پایایی ترکیبی ۹۰/۰، آلفای عدالت سازمانی ۹۱/۰ و ترکیبی ۸۳/۰ و آلفای رهبری رفتارهای ناهنجار نیز ۸۳/۰ و پایایی ترکیبی ۷۷/۰ ارزیابی شد. ضریب آلفای کل پرسشنامه ۸۷/۰ برآورد شد. برای تحلیل داده های پرسشنامه از نرم افزار spss۲۶ و روش مدل سازی معادلات ساختاری با رویکرد روش حداقل مربعات جزیی (Pls-SEM) و نرم افزار Smart Pls۳ استفاده شد. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد ضریب تاثیر متغیر عدالت سازمانی بر رهبری رفتارهای ناهنجار (۵۶/۰) مثبت و معنادار بوده و بر سایش اجتماعی (۴۱/۰-) منفی و معنادار است، همچنین ضریب تاثیر متغیر سایش اجتماعی بر رهبری رفتارهای ناهنجار (۷۹/۰-) منفی و معنادار بود و نیز سایش اجتماعی نقش میانجی در رابطه بین عدالت سازمانی و رهبری رفتارهای ناهنجار با ضریب (۱۶/۰-) داشت. بحث و نتیجه گیری: بنابراین، با رعایت عدالت سازمانی و رهبری رفتارهای ناهنجار می توان از بروز رفتارهای ناهنجار و سایشی در سازمان جلوگیری کرد.

نویسندگان

صدرالدین ستاری

دانشیار، گروه علوم تربیتی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران

یوسف خادمی

دانشجوی دکترای مدیریت آموزشی، گروه علوم تربیتی، واحداردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران

یوسف نامور

گروه علوم تربیتی ، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران