بررسی رابطه همدلی کارکنان و بهبود عملکرد نیروی انسانی در سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران

این تحقیق در راستای بررسی رابطه همدلی کارکنان و بهبود عملکرد نیروی انسانی در سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران انجام شده است. روش تحقیق به کار گرفته شده در این پژوهش از نظر هدف کاربردی، از نظر نوع داده ها کمی و از نظر نحوه گردآوری داده ها، توصیفی و تحلیلی است. جامعه آماری در این پژوهش کارکنان سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران می باشند. جمعیت این سازمان بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۷ تعداد ۱۵۰۰ نفر می باشد. از جامعه آماری مذکور با توجه به ضوابط نمونه گیری (بر اساس شیوه نمونه گیری مندرج در جدول مورگان) تعداد ۳۰۶ نفر به عنوان نمونه تحقیق انتخاب شده اند. در مرحله بعد بر اساس مدل مفهومی پژوهش، سوالات و فرضیه های پژوهش، با استفاده از پرسش نامه محقق ساخته، گویه های مستخرج در نمونه آماری تحقیق مورد پرسش قرار گرفته است. در بخش آمار توصیفی، توصیف داده ها در دو بخش متغیرهای زمینه ای و متغیرهای اصلی ارائه گردیده و در بخش آمار استنباطی، جهت بررسی فرضیه های تحقیق از آزمون همبستگی پیرسون (پارامتری) و اسپیرمن (ناپارامتری) استفاده شده است. با توجه به مثبت بودن علامت ضریب رگرسیونی می توان گفت همدلی کارکنان بر بهبود عملکرد نیروی انسانی در سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران تاثیر مثبت دارد. همچنین با توجه به نتایج به دست آمده، میانگین متغیرهای دیدگاه گیری (۱۷/۴)، توجه به همدلی (۵۸/۳)، پریشانی شخصی (۲۲/۴)، همدلی خیالی (۹۳/۳)، همدلی کارکنان (۹۷/۳) می باشد.

کلیدواژه ها:

کارکنان ، دیدگاه گیری ، توجه به همدلی ، پریشانی شخصی و همدلی خیالی ، بهبود عملکرد نیروی انسانی.