تبیین روش های تدریس فعال برای آموزش جغرافیا

آموزش جغرافیا به دانش آموزان می تواند به دلایل متعددی از جمله تقویت دانش عمومی، تحلیل و تفسیر نقشه ها و اطلاعات جغرافیایی، درک بهتر از پدیده های طبیعی و اجتماعی، توسعه مهارت های نقشه خوانی و تفکر پژوهشی و حتی ارتقای انگیزه تحصیلی و علاقه به یادگیری مطالب، کمک کند؛ بنابراین، آموزش جغرافیا به دانش آموزان مقاطع مختلف ضروری است و باید به عنوان یکی از دروس اصلی در برنامه درسی قرار گرفته و از روش های تدریس مناسب برای آموزش این درس بهره گرفت. بدون تردید اکتفا به شیوههای قدیمی و غیرفعال آموزش جوابگوی نیازهای دانش آموزان در این درس نیست. امروزه روش های متعددی در امر یاددهی- یادگیری وجود دارد اما علوم جغرافیایی با روش های خاص آموزش داده می شود که در نوع خود منحصر به فرد می باشند و در سایر رشته ها از آن روش کمتر استفاده می گردد؛ همین طور روش های آموزش مفاهیم در جغرافیا نیز تا حدودی منحصر به فرد می باشند. در این راستا پژوهش حاضر با هدف بررسی روش های فعال تدریس برای آموزش درس جغرافیا انجام شد. نوع پژوهش، کاربردی و شیوه بررسی آن نیز توصیفی- تحلیلی می باشد. همچنین از شیوه مطالعه منابع کتابخانه ای برای جمع آوری اطلاعات و داده های پژوهش، استفاده شده است. نتایج بیانگر آن است که روش های تدریس فعال مانند گردش علمی و بازدید میدانی، روش نمایشی، یادگیری مساله محور، روش مشارکتی و روش بحث گروهی به میزان بالایی در یادگیری درس جغرافیا تاثیر دارند.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، جغرافیا ، تدریس ، روش فعال.