بررسی عنصر شخصیت در رمان تاریخی امینه براساس نظریه سیمور چتمن

شخصیت از نظر سیمور چتمن، نظریه پرداز و منتقد معاصر؛ دارای چنان اهمیت محوری است که در پیوند دیگر ارکان داستان برای شکل گیری روایت و درگیرکردن ذهن مخاطب با موقعیت سازی، گره گشایی و حادثه آفرینی نقش اساسی دارد. نظری در برابر نظر فرمالیست ها و ساختارگرایان. از نظر او شخصیت است که کنش و موقعیت را می سازد و نه بالعکس؛ و در این مورد فرقی میان داستان های کلاسیک و نو وجود ندارد. پژوهش تحلیلی حاضر از رمان تاریخی امینه بر اساس نظریه چتمن نشان می دهد که دیگر عناصر داستانی نیز مانند اشیاء، مکان و زمان، کنش ها و ... بر پایه حضور او به فرم و منطق داستانی می رسند و ابعاد رفتارش گفتمان ذهنی و جهان معنایی داستان را توجیه پذیر و باورمند می سازد. این کنش فعال شخصیتی از زنان ایران در قرن دوازدهم فراتر از رفتار اجتماعی- سیاسی بسیاری از مردان نیز قرار می گیرد؛ چرا که این بانو از یک سو به فکر جنگ با دشمنان خارجی مانند افغان هاست و از دیگر سو با شخصیت های متعدد تاثیرگذار در تاریخ و سرنوشت کشور مانند کریم خان، نادر، آغامحمدخان و ... در ارتباط است. او هم به دیپلماسی با خارجیان می پردازد، هم در فکر تجارت، اندیشه ورزی و ساختن ذهنیتی روشنفکرانه و احیاگر حقوق ملی و اجتماعی نیز هست.

کلیدواژه ها:

شخصیت پردازی ، زن ، رمان تاریخی ، امینه ، سیمور چتمن