اثر پلی مورفیسم ژن های IL۱۰ (-۱۰۸۲/-۸۱۹) و IL۶ (-۱۷۴) بر تغییرات جسم پینه ای در زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 212
فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_GOUMS-26-4_005
تاریخ نمایه سازی: 6 بهمن 1403
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: ضایعات دمیلینه، آسیب بافتی منتشره و اختلالات اتصال عصبی در ماده سفید با کاهش زوال شناختی در بیماری مولتیپل اسکلروزیس (MS) مرتبط است و این یافته ها در کارپوس کالوزوم (جسم پینه ای) مغز بسیار برجسته است. اینترلوکین-۱۰ جزء سایتوکاین های ضدالتهابی است. IL-۱۰ مترشحه از سلول های T تنظیمی Treg ویژگی های ضدالتهابی داشته و قادر است تا تولید سایتوکاین های پیش التهابی تولید شده ماکروفاژها و سلول های T را مهار کند. اینترلوکین-۶ نوعی سایتوکاین چندعملکردی است که در سیستم دفاعی بیماری های خودایمن وجود دارد. ژن IL-۶ از ۵ اگزون، ۴ اینترون و یک منطقه پروگزیمال پروموتور است که واقع در لوکوس کروموزومی ۷P۲۱ در انسان است. این مطالعه به منظور تعیین اثر پلی مورفیسم ژن های IL۱۰ (-۱۰۸۲/-۸۱۹) و IL۶ (-۱۷۴) بر تغییرات جسم پینه ای در زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه مورد - شاهدی روی ۴۰ زن مبتلا به MS در محدوده سنی ۴۰-۲۰ سال مراجعه کننده به مرکز تصویربرداری MRI گلستان و کوثر گرگان و ۲۰ زن غیرمبتلا به MS، بیماری اتوایمن و التهابی بالای ۴۰ سال در سال ۱۳۹۴ انجام شد. به منظور انجام ژنوتایپینگ از آزمودنی ها ۱۰ میلی لیتر خون اخذ شد. استخراج DNA به روش فنل کلروفرم انجام شد و ژنوتایپینگ DNA ها به روش SSP-PCR صورت گرفت. از تصاویر MRI مغز آزمودنی ها، به منظور اندازه گیری کارپوس کالوزوم و بررسی ارتباط با پلی مورفیسم های مورد مطالعه استفاده گردید.
یافته ها: پس از انجام آزمایشات و به دست آوردن ژنوتایپ های مختلف IL-۶ ، IL-۱۰(-۸۱۹) و IL۱۰ (-۱۰۸۲) ، ارتباط آماری معنی داری بین ژنوتایپ های اینترلوکین ها در دو گروه مورد و شاهد مشاهده نگردید. بین ژنوتایپ های مختلف IL-۶ ، IL-۱۰(-۸۱۹) و IL۱۰ (-۱۰۸۲) و تغییرات اندازه بخش های مختلف کارپوس کالوزوم شامل پهنای رستروم، پهنای اسپلنیوم، پهنای تنه، نسبت طول تنه به طول قدامی خلفی و نسبت طول تنه به حداکثر ارتفاع بین گروه مورد و شاهد ارتباط معنی داری مشهود نبود. کاهش متغیرهای پهنای رستروم، پهنای اسپلنیوم، پهنای تنه، نسبت پهنای تنه به طول قدامی خلفی و نسبت پهنای تنه به حداکثر ارتفاع در گروه مورد و شاهد معنی دار بودند (P<۰.۰۵). تنها کاهش پهنای اسپلنیوم با وقوع بیماری MS ارتباط آماری معنی دار داشت (۹۵%CI=۴.۵۱-۱.۲۲, OR=۲.۳۵, P<۰.۰۰۹).
نتیجه گیری: بین تغییرات مورفومتریک کاهش کارپوس کالوزوم و تغییرات ژنوتایپ های IL-۶ ، IL-۱۰(-۸۱۹) و IL۱۰ (-۱۰۸۲) در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس ارتباطی وجود نداشت.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مریم ابوالقاضی
M.Sc Student of Anatomy, School of Medicine, Golestan University of Medical Sciences, Gorgan, Iran.
مجید شهبازی
Professor of Molecular Biology, Medical Cellular and Molecular Research Center, School of Advanced Technologies in Medical Sciences, Golestan University of Medical Sciences, Gorgan, Iran.
محمدجعفر گلعلی پور
Professor of Anatomical Sciences, Gorgan Congenital Malformations Research Center, School of Medicine, Golestan University of Medical Sciences, Gorgan, Iran.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
