ایجاد ساختار بلوری بتا در پلی پروپیلن تصادفی به کمک جوانه زای بر پایه پیملیک اسید: نقش روش افزودن جوانه زا و حضور پلی پروپیلن ایزوتکتیک در ترکیب

کوپلیمر پلی پروپیلن تصادفی در مقایسه با کوپلیمر بلوکی از چقرمگی و مقاومت به ضربه پایین تری برخوردار است و این نقیصه محدودیت هایی را در استفاده از این پلیمر در برخی کاربردها من جمله در صنعت لوله ایجاد می نماید. ایجاد ساختار بلوری بتا در پلی پروپیلن تصادفی به کمک افزودن جوانه زا یک روش شناخته شده برای حل این نقطه ضعف است. در این پژوهش برای ایجاد ساختار بلوری، از دو نوع جوانه زا استفاده شد: جوانه زای پیملیک اسید پیش- سنتزشده و سنتز درجای پیملیک اسید حین فراورش (۰/۲ درصد وزنی). همچنین برای افزایش بازده جوانه زایی، از افزودن پلی پروپیلن ایزوتکتیک به میزان ۴ درصد وزنی استفاده شد. هدف مقایسه میزان اثرگذاری پلی پروپیلن ایزوتکتیک در کنار دو نوع جوانه زا است. نمونه های موردنیاز برای انجام آزمون ها از روش قالب گیری فشاری تولید شدند. ارزیابی ساختار بلوری توسط روش های گرماسنجی تفاضلی روبشی و پراش پرتو ایکس انجام گرفت. همچنین برای بررسی ریزساختار نمونه ها از میکروسکوپ نوری عبوری بهره گرفته شد. آزمون های کشش و ضربه نیز برای بررسی رفتار مکانیکی مورداستفاده قرار گرفت. باتوجه به آزمون های گرماسنجی تفاضلی روبشی و پراش پرتو ایکس مشاهده شد که نمونه ساخته شده با افزودن ۴ درصد پلی پروپیلن ایزوتکتیک بیش ترین مقدار فاز بتا (۶۷ و ۷۲ درصد به ترتیب در هر آزمون) را دارد. تصاویر میکروسکوپی نیز به وضوح ریزشدن ساختار در اثر ایجاد فاز بتا را نشان داد. همچنین باتوجه به هدف پژوهش برای نمونه ذکرشده چقرمگی نسبت به نمونه خالص، افزایش ۱۰۰ درصدی از خود نشان داد.

کلیدواژه ها:

پلی پروپیلن تصادفی ، جوانه زای پیملیک اسید ، پلی پروپیلن ایزوتکتیک