مطالعه اثرات بسترهای مختلف کشت روی جوانه زنی، صفات مورفولوژیکی، فیزیولوژیکی و عملکرد فتوسنتز در نشاء گوجه فرنگی (.Solanum lycopersicum L)

مطالعه حاضر با هدف بررسی اثرات سوبستراهای کوکوپیت، نی پیت و پرلیت بر صفات مورفولوژیکی، فیزیولوژیکی و عملکرد فتوسنتزی گیاهچه های گوجه فرنگی در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی انجام شد. بدین منظور، بذور پس از تهیه در سینی های کاشت حاوی بسترهای یاد شده به نسبت های مختلف کاشته شدند. درصد و سرعت جوانه زنی بذر محاسبه شد و پس از رسیدن نشاءها به مرحله انتقال به مزرعه، صفات مورفولوژیکی مانند طول ریشه، قطر ساقه، طول ساقه، تعداد برگ، وزن تر و خشک ساقه، وزن تر و خشک ریشه اندازه گیری شد. پارامترهای فیزیولوژیکی شامل کلروفیل a، b و کل، کاروتنوئیدها، فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی کاتالاز، پلی-فنل اکسیداز و سوپراکسید دیسموتاز و محتوای پرولین و محتوای نسبی آب برگ اندازه گیری شد. همچنین پارامترهای عملکرد فتوسنتزی توسط دستگاه فلورکم محاسبه شد. نتایج نشان داد که بستر ۱۰۰ درصد کوکوپیت در کشت نشاءهای گوجه فرنگی منجر به بالاترین عملکرد رویشی نهال می شود. اما با افزودن پرلیت به محیط کشت، کاهشی در صفات مورد مطالعه مشاهده شد. هنگام استفاده از محیط کشت کوکوپیت، بیشترین میزان کلروفیل a، b و کل، کاروتنوئیدها و محتوای نسبی آب برگ و کمترین مقدار پرولین گزارش شد. کاربرد پرلیت در محیط کشت نهال گوجه فرنگی منجر به کاهش شاخص های عملکرد فتوسنتزی شد. بنابراین باتوجه به نتایج به دست آمده در پژوهش حاضر می توان بیان کرد که استفاده از کوکوپیت ۱۰۰% می تواند منجر به رشد بهتر نشاءهای گوجه فرنگی شود.

کلیدواژه ها:

کوکوپیت ، نی پیت ، پرلیت ، سوبسترا ، گیاهچه