ارزیابی پتانسیل طبیعی و تعیین منشا آرسنیک در آلودگی آب زیرزمینی حوضه آبریز بردسیر

آرسنیک یک فلز سنگین و سمی دارای ریسک سلامتی و زیست محیطی است. هدف از این مطالعه بررسی وجود، غلظت و منشا آرسنیک در آب زیرزمینی حوضه آبریز بردسیر است. در این راستا ۱۰۸ نمونه از چاه، چشمه و قنات برداشت گردید که موقعیت نقاط نمونه برداری از منابع آبی براساس قضاوت کارشناسی و تصادفی تعیین شد و به روش ICP-MS آنالیز شدند. نتایج کلی مبین مبین آلودگی در نواحی مرکزی و شرقی تا خروجی حوضه در شمال محدوده است. بررسی غلظت، منشا و نقشه منطقه بندی آرسنیک در آب نشان می دهد که منشا اصلی آلودگی آرسنیک تشکیلات زمین شناسی محدوده است اغلب بر روی زون های دگرسانی و ولکانیک های سنوزوئیک واقع است. رهاسازی، انتقال و نهشت مجدد آرسنیک در محدوده مطالعاتی توسط فرایندهای طبیعی مانند فرسایش و رواناب با واکنش های انحلال- نهشت و جذب- دفع متاثر از شرایط pH و Eh کنترل می شود. بطور کلی کل محدوده آلودگی کمی دارد که با تدابیر صحیح می توان از بروز مشکلات جدی بهداشتی و زیست محیطی ممانعت کرد.

کلیدواژه ها:

آرسنیک ، آب زیرزمینی ، بردسیر.