تاثیر سیمای شهری سبک معماری بروتالیسم بر روحیه شهروندان با مطالعه دو نمونه موردی

معماری بروتالیسم یکی از سبک های برجسته و بحث برانگیز معماری معاصر است که در دهه های میانه قرن بیستم به اوج خود رسید. این سبک به واسطه استفاده از مصالح خام و طبیعی، به ویژه بتن، و تاکید بر بافت های سخت و زمخت شناخته می شود. در معماری بروتالیسم، از تزیینات اضافی به طور عمد پرهیز شده و تاکید بر اصالت مواد و فرم های هندسی ساده و استوار است. این ویژگی ها باعث می شود که ساختمان ها در این سبک دارای ظاهری خشک، سرد و خشن باشند. استفاده از فرم های تیز و زاویه دار، رنگ های سرد و مصالح مقاوم مانن بتن، چوب و سنگ در حالت خام، فضای معماری بروتالیسم را به محیط هایی تبدیل می کند که غالبا حسی از استواری، ایستادگی و پایداری را منتقل می کنند. با این حال، این ویژگی ها می توانند تاثیرات روانی و احساسی متفاوتی بر شهروندان و کاربران این فضاها بگذارند. مقاله ی حاضر با استفاده از روش کیفی و جمع آوری اطلاعات به صورت کتابخانه ای و سپس تحلیل داده ها، به بررسی و ارزیابی تاثیرات روانی و روحی معماری بروتالیسم بر شهروندان می پردازد. با توصیفات سبک معماری بروتالیسم، هندسه های استفاده شده در این سبک چه احساسی را در شهروندان القا می کند؟ آیا رنگ های استفاده شده در سبک معماری بروتالیسم می تواند تاثیر منفی بر روحیه شهروندان داشته باشد؟ آیا بافت مصالح استفاده شده در بناها بدون تاثیر در روحیات شهروندان است یا تاثیراتی از خود به جای خواهد گذاشت؟ نتایج تحقیق نشان می دهد که معماری بروتالیسم می تواند تاثیرات منفی مانند احساس افسردگی و ناراحتی را به همراه داشته باشد، اما در عین حال، در محیط هایی که به استحکام، تمرکز و تاثیرگذاری نیاز دارند، می تواند احساس امنیت و پایداری را القا کند و استفاده هوشمندانه و درست از سبک معماری بروتالیسم خالی از لطف نخواهد بود و می توان از ویژگی های مثبت این سبک استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

بروتالیسم ، فرم ، بافت ، روانشناسی رنگ