سبک شناسی سوره فرقان

سبک شناسی متون، از جمله روش هایی است که ما را به معنا و مفهوم سازی های متکلم و جنبه های زیبایی متون راهنمایی می کند. امروزه سبک شناسی به عنوان یکی از علومی که با دانش زبان شناسی و بلاغت ارتباط تنگاتنگی دارد، جایگاه ویژه ای را در میان پژوهش های ادبی به خود اختصاص داده است. از جمله اثری که از لحاظ سبک شناسی قابل تامل است، قرآن کریم می باشد. روشن است برای درک قرآن کریم و فهم بیشتر آن باید با ویژگی های مختلف آن از جمله اسلوب های ادبی و زبانی کاربردی اش آشنا شد و قطعا دانش سبک شناسی برای رسیدن به این مقصود می تواند نقش چشمگیری داشته باشد. در این جستار با تکیه بر روش توصیفی-تحلیلی سوره فرقان در سطوح واژگانی، بلاغی و نحوی مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج پژوهش نشان می دهد: در سطح زبانی سوره فرقان، به نکات صرفی و نحوی توجه شده است. در سطح ادبی، استفاده از عناصر بلاغی چون استعاره، تشبیه، تکرار، التفات، استفهام و غیره، در زمینه موسیقایی و زیبایی شناختی تاثیرگذار بوده است و همه این موارد بر وجوه اعجاز بیانی سوره فرقان افزوده است. همچنین وجود بعضی از صناعات ادبی علاوه بر اینکه موجب شیوایی و تاثیرگذاری سوره شده اند، همگی در راستای هدف آیات است.

کلیدواژه ها:

سبک شناسی ، قرآن کریم ، سوره فرقان