بررسی شیوع مقاومت آنتی بیوتیکی و ژن های حدت گونه های سودوموناس در طیور گوشتی عرضه شده در شهرستان تهران، ایران
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 248
فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_BJM-13-50_007
تاریخ نمایه سازی: 1 بهمن 1403
چکیده مقاله:
سودوموناس از باکتری های شدیدا پروتئولیتیک و از عوامل مهم فساد گوشت طیور است که خواص ارگانولپتیک مواد غذایی را تغییر می دهد و از جنبه های مهم آن، مقاومت آنتی بیوتیکی بالا به آنتی بیوتیک های رایج است. مطالعه حاضر با هدف بررسی شیوع مقاومت آنتی بیوتیکی و ژن های حدت گونه های سودوموناس در طیور گوشتی عرضه شده در شهرستان تهران، ایران انجام شد. تعداد ۴۰۰ نمونه گوشت طیور در مدت یک سال جمع آوری شد. در حین جمع آوری نمونه ها با رعایت ملاحظات اخلاقی و کسب اجازه از عرضه کنندگان محصولات طیور، آلودگی های کلی فرمی از نمونه های دست، چاقو، تخته و یخچال محل های عرضه سوآپ گرفته شد. نمونه ها در شرایط سترون به آزمایشگاه اداره دامپزشکی استان تهران، برای انجام آزمایشات انتقال داده شدند. نتایج نشان دادند از مجموع ۴۰۰ نمونه گوشت طیور، ۱۰۳ نمونه (۷۵/۲۵ درصد) به سودوموناس آلوده بودند. از ۱۵۰ نمونه مرغ۴۰ نمونه (۶۷/۲۶ درصد)، از ۱۰۰ نمونه بوقلمون ۳۱ نمونه (۳۱ درصد)، از ۵۰ نمونه اردک ۲۷ نمونه (۵۴ درصد)، از ۵۰ نمونه بلدرچین ۱ نمونه (۲ درصد) و از ۵۰ نمونه غاز (۸ درصد) به سودوموناس آلوده بودند. نتایج PCR نشان داد ۸ نمونه مرغ، ۵ نمونه اردک و ۲ نمونه غاز به ترتیب به ژن هایtoxA ، exoS و exoU آلوده بودند. نتایج ارزیابی های آنتی بیوتیکی نشان دادند بیشترین مقاومت برای جنتامایسین (۸۹ درصد) و تتراسایکلین (۸۱ درصد) تایید شد. همچنین، بیشترین آلودگی سوآپ در یخچال ها و کف دست عرضه کنندگان بود. آلودگی بالای سودوموناس در گوشت طیور، گویای مشکلات عدیده درزمینه مصرف گوشت پرندگان را بیش ازپیش نمایان می کند و این مشکل زمانی حاد تر می شود که این نوع محصولات به صورت خام یا نیم پز سرو شوند؛ بنابراین، ضروری است در صورت رخداد مسمومیت های ناشی از پسودوموناس، استفاده از آنتی بیوتیک ها محدود شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سجاد عباسی
دانشجوی دکترای تخصصی بهداشت مواد غذایی، گروه بهداشت مواد غذایی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران
ابراهیم رحیمی
استاد، گروه بهداشت مواد غذایی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :