نقش بازی در کارکردهای اجرایی دانش آموزان

برنامه ریزی، توجه پایدار، مدیریت هیجان، نظارت اثربخش بر افکار و کارها، اولویت بندی، به خاطر سپردن، شروع و تغییر در برنامه و خود نظارتی، توانایی هایی هستند که به آن ها کارکردهای اجرایی گفته می شود که به تنظیم رفتار در رسیدن به اهداف و یافتن راه حل هایی برای مسائل کمک می کنند. اجزای مهم و پایه کارکردهای اجرایی شامل حافظه کاری، بازداری و انعطاف پذیری شناختی است. یکی از رویکردهای مداخله ای برای ارتقای کارکردهای اجرایی دانش آموزان، بازی درمانی است. بازی های فیزیکی سازمان بندی شده، کودک را ملزم به نگه داری قوانین در ذهن می کنند و لازمه انجام دادن آن ها طراحی راهکارهایی در ذهن است. کودک به جز حرکات خود، حرکات دیگر بازی کنان را نیز کنترل می کند و باید در بازی پاسخ هایی سریع و موثر بدهد. فوتبال که نمونه ای از یک بازی فیزیکی است، به هماهنگی و رشد کارکردهای اجرایی در همه ابعاد کمک می کند. در این نوع بازی ، تمرین مهارت های اجرایی در صورتی برای کودکان اتفاق می افتد که آن ها با قوانین واقعی و به طور جدی بازی کنند. طناب بازی نیز از جمله فعالیت هایی است که در رشد کارکردهای اجرایی موثر است؛ به شرط اینکه هر بار این بازی با قوانین و حرکات پیچیده تر تکرار شود. یک نمونه ساختاریافته آن طناب بازی چینی است که در هر مرحله آن، کودک حرکات جدید و پیچیده تری را در بازی می آموزد و انجام می دهد. رشد مهارت ها در این بازی منوط به تمرین متمرکز، کنترل توجه و حافظه کاری است. این بازی می تواند با ریتم یا موسیقی و نیز کار گروهی همراه شود و پیچیدگی بیشتری را به فعالیت اضافه کند.

کلیدواژه ها:

بازی ، بازی درمانی ، کارکردهای اجرایی ، دانش آموزان.