استرس مالی و نااطمینانی سیاست پولی در ایران در رژیمهای رکود و رونق*

در این مطالعه به دنبال آزمون استرس مالی و نااطمینانی سیاست پولی در ایران در رژیمهای رکود و رونق هستیم. برای این منظور با استفاده از مدل تحلیل مولفه های اصلی (PCA) در بخش اول، شاخص استرس مالی محاسبه و در بخش دوم با بکارگیری مدل چرخشی و تغییر رژیم مارکوف سوئیچینگ (MS) اثر متغیرهای مطالعه طی بازه زمانی ۱۳۸۰ تا سال ۱۴۰۱ به شکل فصلی مورد بررسی واقع گردید. بر اساس وزن های به دست آمده برای شاخص استرس مالی، بخش پولی و مالی بیشترین تاثیر را در ایجاد استرس مالی دارد. بر اساس نتایج حاصل از محاسبه شاخص استرس مالی، ظرفیت استرس زایی اقتصادی ایران بالا است و بیشترین سطح استرس در اقتصاد ایران مربوط به فصل اول ۱۳۹۸، فصل اول، سوم و چهارم ۱۳۹۷، فصل اول ۱۳۹۲ و فصل دوم ۱۳۹۳ است. کمترین استرس مالی فصل اول ۱۳۸۵، فصل دوم و سوم ۱۳۸۹، فصل اول ۱۳۸۱ و فصل سوم ۱۳۸۳ است. همچنین براساس نتایج به ازای یک واحد افزایش در استرس مالی و قیمت نفت به ترتیب؛ ۵۳ و ۵۴ واحد، عدم اطمینان سیاست پولی افزایش می یابد. همچنین حجم تجارت در دوران رونق منجر به کاهش ۱۳ واحدی عدم اطمینان سیاست پولی می شوند.

کلیدواژه ها:

استرس مالی ، نااطمینانی سیاست پولی ، رکود و رونق ، مدل تغییر رژیم مارکوف سوئیچینگ