عوامل طرف عرضه تورم در ایران با تاکید بر تاثیر آستانه ای رشد اقتصادی

نرخ تورم یکی از مباحث چالش برانگیز و اساسی اقتصاد است که تاثیر غیرقابل انکاری بر ثبات اقتصادی همه کشورهای جهان دارد. به همین دلیل بسیاری از محققان و سیاست گذاران همواره به دنبال شناسایی عوامل موثر بر تورم بوده اند. در این میان، قیمت نفت به عنوان یکی از متغیرهای جهانی و استراتژیک، می تواند تاثیر قابل توجهی به ویژه در کشورهای وابسته به درآمدهای نفتی همچون ایران، بر تورم داشته باشد. بر این اساس، با توجه به اهمیت تورم و ضرورت شناسایی علل و عوامل موثر بر آن از یک سو، و نقش برجسته عوامل طرف عرضه از سوی دیگر، هدف مطالعه حاضر، بررسی تاثیر نوسانات قیمت نفت بر نرخ تورم با در نظر گرفتن اثر آستانه ای رشد اقتصادی و همچنین شناسایی سایر عوامل طرف عرضه تعیین کننده نرخ تورم از جمله فناوری و پویایی بازار کار در دوره زمانی ۱۳۷۵ تا ۱۴۰۱ با استفاده از رویکرد اقتصادسنجی رگرسیون آستانه ای سری زمانی می باشد. با توجه به نتایج حاصل، قیمت نفت در شرایطی که رشد اقتصادی پایین تر از ۳۰۳/۴ درصد است، تاثیر مثبت و معنی داری بر نرخ تورم دارد. این تاثیر در شرایط رشد اقتصادی بالاتر از حد آستانه ای مذکور نیز مثبت و معنی دار است، اما مقدار آن کمتر است. علاوه بر این شاخص های بیکاری و فناوری تاثیر منفی و معنی داری بر نرخ تورم دارد که به ترتیب تاییدی بر نظریه فیلیپس و نظریه رشد سولو (۱۹۵۶) می باشند. در مقابل، متغیر اندازه جمعیت تاثیر مثبت و معنی داری بر نرخ تورم دارد.

کلیدواژه ها:

اقتصاد ایران ، روش رگرسیون آستانه ای ، قیمت نفت ، منحنی فیلیپس