بررسی خشونت در ورزشگاه ها از منظر حقوقی

در سالهای اخیر شاهد وقوع نابهنجاری هایی در قلمرو ورزش به خصوص در رشته ورزشی فوتبال هستیم که به هیچوجه با اهداف ورزش همخوانی ندارد. یکی از نابهنجارهایی که در کنار کارکردهای مثبت در ورزش شکل گرفته است، پدیده خشونت در ورزش می باشد. این پدیده در حال حاضر با ذات و ماهیت برخی از رشته های ورزشی نظیر فوتبال عجین شده و یکی از فاکتورهای لازم برای موفقیت در برخی از رشته های ورزشی محسوب می شود. این امر علم حقوق را در این دو راهی سرگردان و در تردید قرار داده است که آیا پرهیز از خطرها و آسیب های ناشی از خشونت در ورزش را مقدم دارد و بازی ها و عملیات ورزشی خطرناک را به کلی منع کند یا با توجه به کارکردهای مثبت ورزش، سیاست کیفری خاص اتخاذ کند و خطرهای احتمالی را پذیرا شود. پژوهش حاضر با هدف، تحلیل حقوق کیفری خشونت و پرخاشگری در ورزش ایران انجام شد. روش تحقیق با استفاده از روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و با مراجعه به کتب، نشریات، پایان نامه ها، پایگاه های اطلاع رسانی اینترنتی و برقراری ارتباط با اساتید و پژوهشگران، قضات، وکلا و پیشکسوتان ورزش که به نوعی در موضوع پژوهش صاحب نظر بوده اند، مطالب این تحقیق را جمع آوری شد. نتیجه حاصل از پژوهش نشان می دهد که خشونت تماشاگران بیش از همه خود را در توهین، تخریب و ضرب و جرح نشان می دهد بطوری که جرم توهین بالاترین شیوع را در استادیوم های ورزشی دارد. همچنین خشونت ورزشی در استادیوم ها از سوی تماشاگران بیشتر در رشته ورزشی فوتبال قابل مشاهده هست، چرا که رشته ورزشی فوتبال بیشتر از سایر ورزش ها در سرتاسر جهان محبوب و پرتماشاگر هست. در رابطه با خشونت های استادیومی در سیاست کیفری تقنینی ایران چالش هایی وجود دارد، لذا سیاست کیفری قضایی در این رابطه باید دگرگون شده و دادگاه های تخصصی به امور مرتبط با حقوق ورزشی از جمله خشونت های استادیوم ها رسیدگی نمایند.

کلیدواژه ها:

سیاست کیفری ، فوتبال ، ورزش ، ورزشکاران ، خشونت ، تماشاگران