بررسی مبانی و مفاهیم معماری قلعه زیویه در توسعه گردشگری

قلعه زیویه مربوط به زمان مادها و سکاها است که در استان کردستان و در محوطه ای کهن به همین نام قرار دارد و یکی از ارزشمند ترین اثر معماری ایران می باشد. این بنا بر راس کوهی در ۴۲ کیلومتری شرق شهر سقز واقع گردیده است. قدمت این دژ حداقل به حدود ۳۵۰۰ سال قبل یعنی هزاره اول قبل از میلاد بر می گردد. در این دوره، سازه ای بزرگ در محلی موسوم به (تپه زیویه) ایجاد گردید که از طرف محققان به عنوان (قلعه) یا (کاخ - دژ) معرفی شده است. این دژ شامل تالارها، حیاط، اتاق های متعدد، تالار ستوندار، انبار غله، ورودی اصلی و پلکان سنگی است. در این پژوهش با رویکردی تحلیلی-تاریخی و با بهره گیری از مطالعات میدانی و کتابخانه ای به بررسی داده ها و ارتباط آن ها پرداخته شده است. برای انجام این کار برداشت های میدانی از وضع موجود آن انجام شده است و در نهایت با استفاده از نظرات متخصصین، فاکتور شاخص های طبیعی و انسانی وزن دهی و ارزیابی گردیده است. هدف از این تحقیق، بررسی مبانی ساخت قلعه زیویه در توسعه گردشگری استان کردستان و حومه می باشد. نتایج تحقیق نشان می دهد که شاخص های جغرافیای طبیعی و انسانی در موقعیت قرار گیری بنا و مفاهیم آن موثر بوده است. از میان عوامل طبیعی(غیر قابل تسخیر شدن، جلوگیری از دسترسی آسان) و از میان عوامل انسانی( تامین امنیت، مقابله یا مدافعه انسان در برابر اقوام)، رتبه اول و بیشترین وزن را داشته است.

کلیدواژه ها:

قلعه زیویه ، شاخص های طبیعی و انسانی ، گردشگری ، سقز