بررسی و اولویت بندی عوامل بازدارنده فعالیت های نوآوری در بنگاه های کوچک و متوسط گردشگری (مورد مطالعه: آژانس های گردشگری)

نوآوری موتور توسعه اقتصادی و اجتماعی جوامع است و صنعت گردشگری به دلیل پاسخگویی به تقاضای فزاینده و پیشرفت تکنولوژی، زمینه ای مناسب برای فعالیت های نوآورانه فراهم می کند. بنگاه های کوچک و متوسط به دلیل انعطاف پذیری و توانایی پاسخگویی سریع به تغییرات بازار، منبع اصلی نوآوری ها هستند. با این حال، این بنگاه ها با چالش های متعددی روبرو هستند که مانع از فعالیت های نوآورانه آن ها می شود. هدف این تحقیق، بررسی و اولویت بندی عوامل بازدارنده فعالیت های نوآوری در بنگاه های کوچک و متوسط گردشگری است. برای این منظور، عوامل بازدارنده در ادبیات مربوطه شناسایی و در چهار گروه اصلی (هزینه ای، دانشی، بازاری و نهادی) طبقه بندی شدند. به منظور اولویت بندی این عوامل، از روش تحلیل سلسله مراتبی استفاده شد. جامعه آماری این تحقیق مدیران آژانس های گردشگری شهر تهران است. نتایج نشان می دهد که عوامل نهادی بیشترین اهمیت را در بازدارندگی فعالیت های نوآوری در بین چهار دسته اصلی عوامل بازدارنده دارند. کمبود منابع مالی و عدم انعطاف پذیری در بنگاه ها به ترتیب از عوامل هزینه ای و دانشی، بالاترین اولویت را در بازدارندگی فعالیت ها به خود اختصاص داده اند. در حوزه عوامل بازاری، عدم اطمینان از تقاضا برای محصولات نوآورانه نسبت به تسخیر بازار توسط رقبا اهمیت بیشتری دارد. این یافته ها می تواند راهنمایی برای سیاست گذاران و مدیران آژانس ها در بهبود وضعیت نوآوری در صنعت گردشگری باشد.

کلیدواژه ها:

نوآوری ، صنعت گردشگری ، بنگاه های کوچک و متوسط ، عوامل بازدارنده نوآوری