الویت بندی شهرستان های استان گیلان ازنظر زیرساخت های گردشگری شهری

نواحی شهری، به علت برخورداری از جاذبه های محیطی، مقصد حجم عظیمی ازمسافران به حساب می آیند.دراین راستا، وجود زیرساخت های اولیه ازقبیل جاده های دسترسی، محل استراحت واسکان،... و همچنین شناسایی ومعرفی پتانسیل های انسانی(ابنیه، بناهای تاریخی، فرهنگی، موزه ها، کاخ ها) و طبیعی( ساحل، رودخانه، جنگل، بیابان) ازمهمترین بخش جذب وجلب گردشگر درنواحی شهری بوده است. هدف ازانجام این پژوهش، الویت بندی پتانسیل های گردشگری دربین شهرستان های استان گیلان (واقع درشمال ایران) بود. باتوجه به اهمیت موضوع سعی شد از روش های کمی متداول درعلم جغرافیا استفاده شود. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی برپایه مشاهدات میدانی ونحوه تجزیه وتحلیل بر اساس مدل تصمیم گیری کوپراس بود. نتایج پژوهش حاکی از آن بودکه شهرستان رشت و بامرکزیت رشت، با ارزش نهایی ۱۰۰و پس ازآن شهرستان های لاهیجان (واقع درشرق استان) وانزلی (واقع درشمال استان) و ماسال(واقع درغرب استان ) به ترتیب با ارزش های نهایی ۹۸/۹۸ و ۹۶/۹۶ و ۸۹/۸۹ بهترین زیرساخت های گردشگری را دارا هستند.این درحالی است که شهرستان های املش، رودبار، آستارا، رضوانشهر، صومعه سرا وسیاهکل دارای زیرساخت های نامطلوب گردشگری و شهرستان های تالش، رودسر، لنگرود،شفت وآستانه در مابین این دوسطح قرار گرفته اند. واقع شدن بعضی ازشهرستان ها درسطوح بالا، نشان دهنده وضعیت ایده آل درآنها نبوده و فقط جایگاه شهرستان های مذکور را درارتباط با سایر شهرستان ها مشخص می نماید. بدیهی است درصورت درنظرگرفتن شاخص های متفاوت دیگر، این سطح بندی تغییر خواهد نمود.

کلیدواژه ها:

استان گیلان ، زیرساخت های گردشگری ، الویت بندی ، گردشگری شهری