طراحی مجتمع تفریحی گردشگری با رویکرد معماری بومی در راستای توسغه گردشکری (نمونه موردی:مجتمع تفریحی باری ارومیه)

امروزه توسعه پایدار صنعت گردشگری یکی از اهداف مهم در برنامه ریزی و طراحی محیط های گردشگری است. در این راستا، معماری بومی می تواند نقش مهمی در ارتقای جاذبه های گردشگری و تقویت هویت محلی ایفا کند. مقاله حاضر به بررسی طراحی مجتمع تفریحی گردشگری "باری" واقع در استان آذربایجان غربی، شهرستان ارومیه، با رویکرد معماری بومی می پردازد.نیاز انسان به طبیعت ، نیازیست انکار ناپذیر، سفر در طبیعت و هم اقامت در آن و مانوس شدن با آن در ساختن روح انسان بسیار تاثیرگذار است و معماری از عوامل تعیین کننده نحوه اقامت و بی شک نحوه برخورد او در این اقامت با طبیعت است . گردشگری ، صنعتی گسترده، عظیم و رو به رشد در عرصه فرهنگ و اقتصاد جهان است که به عنوان صنعتی نوپا در سال های اخیر تاثیرات زیادی بر وضعیت اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی جهان داشته است . با توجه به ارتباط عمیق معماری به عنوان عنصری واسطه با فرهنگ ،هنر،محیط طبیعی ، همچنین اهمیت وجود مجموعه های تفریحی توریستی در میزان جذب توریست در سطوح مختلف منطقه ، شهر، کشور ، ضرورت توجه به معماری طراحی چنین مجموعه هایی در راستای توسعه ی گردشگری احساس می شود. لذا این تحقیق به طراحی مجتمع های تفریحی و گردشگری با رویکردی معماری بومی می پردازد.گردشگری به عنوان یکی از مهم ترین صنایع در حال رشد، نیازمند ایجاد مجموعه های تفریحی و گردشگری متناسب با ویژگی های بومی و فرهنگی هر منطقه است. این مطالعه با هدف تحلیل اصول طراحی مجموعه های تفریحی گردشگری با رویکرد معماری بومی در راستای توسعه گردشگری انجام شده است.روش تحقیق در این مطالعه، کیفی و مبتنی بر مطالعات اسنادی و تحلیل موردی است. در ادامه، نمونه موردی باری از مجموعه های تفریحی گردشگری با رویکرد معماری بومی ارائه و ویژگی های طراحی آن ها تحلیل شده است. در نهایت، نتایج نشان می دهد که استفاده از اصول معماری بومی در طراحی مجموعه های تفریحی گردشگری می تواند به ارتقاء جذابیت، هویت بخشی و تجربه گردشگری منجر شود و در راستای توسعه پایدار گردشگری موثر باشد.این مجتمع در یکی از مناطق روستایی و کم برخوردار استان آذربایجان غربی واقع شده است. در طراحی این مجموعه، الگوهای معماری سنتی و بومی منطقه مورد توجه قرار گرفته است تا هم با محیط طبیعی و فرهنگی محل هماهنگی داشته باشد و هم بتواند گردشگران را به تجربه زیست در محیط روستایی و لذت بردن از میراث معماری بومی فرا بخواند. در این مقاله، ابتدا مبانی نظری توسعه پایدار گردشگری و اهمیت معماری بومی در این زمینه بررسی می شود. سپس، فرایند طراحی مجتمع تفریحی باری و ویژگی های معماری بومی به کار گرفته شده در آن توضیح داده می شود. در پایان، نتایج و دستاوردهای این رویکرد در توسعه پایدار گردشگری منطقه مورد بحث و بررسی قرار می گیرد. رویکرد معماری بومی در طراحی مجموعه های تفریحی-گردشگری: اگرچه مطالعات زیادی در زمینه معماری بومی و گردشگری پایدار انجام شده است، اما به طور خاص به طراحی مجموعه های تفریحی-گردشگری با رویکرد معماری بومی کمتر پرداخته شده است. این پژوهش با ارائه راهکارهای عملی در این زمینه، می تواند به توسعه این حوزه کمک کند.

کلیدواژه ها:

گردشگری ، توسعه گردشگری ، معماری بومی و مجتمع تفریحی گردشگری