کنکاشی در موقعیت های توسعه گردشگری زبان فارسی با رویکرد زبانشناسی اجتماعی- تعاملی

گردشگری زبان یکی از حوزه های رو به رشد و جذابی است که می تواند فرصت های مناسبی برای رشد و توسعه جوامع محلی ایجاد کند. بررسی و شناسایی فرصت های توسعه گردشگری زبان فارسی نیز می تواند به توسعه گردشگری در ایران کمک شایانی نماید. هدف پژوهش حاضر، شناسایی فرصت های توسعه گردشگری زبان فارسی با رویکرد زبانشناسی اجتماعی تعاملی است. روش پژوهش حاضر کیفی و از نوع پژوهش های اکتشافی می باشد و از لحاظ هدف جزء پژوهش های کاربردی به شمار می آید. مشارکت کنندگان در این پژوهش شامل خبرگان و افراد مجرب در حوزه گردشگری زبان، اساتید رشته گردشگری ، زبان شناسی و راهنمایان تورهای گردشگری بودند و از روش نمونه گیری هدفمند در پژوهش استفاده شده است. برای گردآوری اطلاعات مصاحبه های عمیق و نیمه ساختاریافته ای با شرکت کنندگان انجام گرفت و با ۲۷ مصاحبه اشباع نظری حاصل شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش تحلیل محتوا استفاده شد. نتایج پژوهش نشان می دهد که فرصت های توسعه گردشگری زبان فارسی از شش مقوله اصلی تشکیل شده است که شامل فرصت های محلی-منطقه ای، ملی-اجتماعی، توسعه بین المللی، محیطی، اقتصادی و رشد و توسعه است. برای استفاده از این فرصت ها باید برنامه های مناسبی تدوین کرد.

کلیدواژه ها:

زبانشناسی اجتماعی تعاملی ، گردشگری آموزشی ، گردشگری زبان فارسی ، فرصت های گردشگری