گردشگری و کارآفرینی فرهنگی

در سالهای گذشته برای ساماندهی صنعت توریسم و ایجاد آرامش مورد انتظار برای مسافر و توریسم نیاز به طراحی علوم مرتبط با این صنعت احساس شد. در کشور ما با توجه به جاذبه های مختلف توریستی ازجمله معماری های بی بدیل، وجود تاریخ هفت هزار ساله نانوشته و دو هزار و پانصد مکتوب و مستند، منابع طبیعی، آب و هوای چهارفصل صحیح، جاذبه های اکوتوریسم، آب، جنگل، کویر و ... این صنعت از چهار دهه قبل سازماندهی شده و سالها قبل موضوع آموزش رشته های مختلف این صنعت از سوی متولیان صنعت گردشگری در ایران موردتوجه قرار گرفت و نهایتا در سال ۱۳۷۸ این آموزشها به بخش خصوصی واگذار شد که مسلما حضور بخش خصوصی در ارجا توفیق این امر را مضاعف نمود که اثر بخشی ارتقا آمار کیفی و کمی بخش خصوصی در بحث آموزش و خدمات جهانگردی را در مقوله های دیگر مورد بررسی قرار خواهیم داد.برای شناخت توسعه و گسترش این صنعت و علوم مربوطه بایستی متناسب با رشد صنعت توریسم توسعه و تقسیم بندی تخصصی علم توریسم را نیز مدنظر داشت و از ظرفیت های دانشگاهی، آموزش های کوتاه مدت آموزشهای ضمن خدمت و مستمر برای رعایت تناسب رشد صنعت به ارتقا علمی بهره جست در غیر این صورت شاهد آسیب ببه این صنعت بوده و آسیب صنعت توریسم آسیب به روح و روان و آرامش انسان ها است که آسیب ها به آرامش انسان ها گناهی نابخشودنی خواهد بود.در تعاریف این علم و در تقسیم بندی کلاسیکی یکی از جاذبه های بسیار مهم که مورد توجه اغلب مردم دنیا است.