صورت بندی مطالعات همگرایی اجتماعی طی سه دهه گذشته

همگرایی اجتماعی به موقعیت یک فرد در توپوگرافی اجتماعی و توانایی ها و فرصت های فرد برای به کارگیری آن قابلیت ها مرتبط است. همچنین، در نظر گرفتن موقعیت یا موقعیتی که فرد در توپوگرافی اجتماعی به خود نسبت می دهد و اینکه چگونه خود را در بافت اجتماعی درک می کند، بسیار مهم است. متغیر همگرایی اجتماعی شامل احساس تعلق و حمایت اجتماعی درک شده است. هدف این مقاله شناخت همگرایی اجتماعی و عوامل موثر بر آن است که با وجود حجم کثیری از مقاله ها، کتب و نوشته ها درباره سیاستگذاری و مدیریت قومی در ایران، تاکنون تحلیل کلی بر این پژوهش ها صورت نگرفته است. بر همین اساس روش مقاله، فراتحلیل-کمی است. هدف این روش، انسجام بخشی، مرور نظام مند و یکدست سازی مطالعات صورت گرفته در یک حوزه معین پژوهشی است. جامعه آماری آن ۴۶ پژوهش که ۳۷ نمونه سند پژوهشی باهدف ترکیب و شناسایی میزان تاثیر آن انتخاب شدند.

تجزیه و تحلیل دادها در قالب شاخص همگرایی اجتماعی و ۹ بعد نشان داد، متغیرهای دارای تاثیر معنی دار شامل دینداری و انسجام ملی، -مناسبات قومی و امنیت ملی، -عوامل اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و تاریخی، -سرمایه اجتماعی، -واگرایی قومی و مذهبی، -وضعیت گردشگری، -هویت جمعی، وحدت ملی و متغیرهای فاقد تاثیر معنی دار شامل وضعیت طرد اجتماعی زنان و موانع همگرایی، -مباحث نظری همگرایی بوده است

کلیدواژه ها:

همگرایی اجتماعی ، فراتحلیل ، سرمایه اجتماعی ، واگرایی قومی و مذهبی ، همگرایی قومی و مذهبی