رسانه های جدید و تحول در ساختار نهادهای سیاست گذار در ایران پس از انقلاب اسلامی

رسانه­های نوین به عنوان اثرگذارترین پدیده­­های جهان ارتباطی در اشکال مختلف جامعه، حکومت، نهادهای مدنی، اقتصاد، فرهنگ و ... را تحت تاثیر قرار داده­اند. دولت به عنوان پدیده­ای انتزاعی و حکومت به عنوان مفهومی عینی­تر در ذیل آن، از رسانه­ها متاثرند و در مواجهه با این پدیده نوین به تقابل یا تعامل می­پردازند. جمهوری اسلامی ایران در دهه هفتاد و هشتاد شمسی با این پدیده مواجهه­ای روزافزون، تقابلی و تعاملی داشته است و در نهایت برای تعامل با آن یعنی استفاده از فرصت­ها و حذف تهدیدها در ساختار سیاسی و فرهنگی خود به دو گونه، ایجاد نهادهای جدید و تحول در نهادهای مستقر عمل نموده است. نهادهای جدید به مثابه ضرورت های سیاسی، اقتصادی یا اجتماعی برآمده از نقاط تاریخی خاص و عموما در اوج ظهور رسانه های نوین و برای پاسخگویی به نیازهای دولت یا جامعه اندکه تعدادآنها محدود است. اما تحول در نهادهای مستقر با همان دلایل پیش گفته، گسترده تر و البته دست کم در برخی موارد، یکنواخت، تدریجی و با تلاش برای نداشتن تقابل و ضدیت با اصول و ارزش های حاکم برجامعه صورت گرفته است. در این مقاله شکل­گیری نهادهای سیاست­گذار جدید و تغییر در ساختار و رویکرد نهادهای موجود با روش توصیفی- تحلیلی مورد بررسی قرار گرفته و طی یک فرآیند بیست ساله نهادهای جدیدی به امر سیاست­گذاری در زمینه رسانه و مسائل مبتلا به آن پرداخته­اند. همین­طور برخی نهادهای موجود نیز به جبر شرایط موجود جهانی و ملی تغییر رویکرد و رفتار داده­اند.

کلیدواژه ها:

نهاد ، نهادگرایی ، رسانه ، فضای مجازی