ادغام مطالعات آب و هوایی شهری و جهانی با برنامه ریزی شهری و معماری

برنامه ریزی شهری سازگار با اقلیم نقشی اساسی در کاهش و سازگاری با تغییرات آبوهوا ایفا می کند و امکان توسعه پایدار شرایط زندگی برای نسل های آینده را فراهم می سازد. مدتهاست مشخص شده است که اقداماتی مانند ایجاد فضاهای سبز شهری ، کاشت نماها و سقف ها، یا استفاده از مصالح ساختمانی با انعکاس بالا، می توانند به کاهش گرمای اضافی و کاهش هزینه های انرژی کمک کنند. با این حال، انتقال دانش علمی و نظری به برنامه ریزی شهری عملی ، مستلزم گفت وگوی میانرشته ای است . این مقاله با هدف ارائه یک مرور ادبیات از منظر هواشناسی ، به بررسی این موضوع می پردازد که چگونه نتایج مطالعات اقلیم شهری می توانند در طراحی معماری مناطق شهری آینده به کار گرفته شوند. در این راستا، یافته های تحقیقات پیشرفته ارزیابی و مورد بررسی انتقادی قرار می گیرند و فهرستی برای برنامه ریزان شهری و ذی نفعان ارائه می شود که می تواند به عنوان مبنایی برای ارزیابی مجدد مفهوم ”شهر هوشمند” مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اقلیم شهری ، تغییر اقلیم ، برنامه ریزی شهری ، طراحی ساختمان ، سازگاری ، دیدگاه هواشناسی