رابطه بین شایسته سالاری و انگیزه پیشرفت شغلی کارکنان

امروزه اهمیت عامل انسانی و نقش منحصر به فرد آن به منزله یک منبع استراتژیک و طراح و مجری نظام فراگردهای سازمانی جایگاهی به مراتب والاتر از گذشته یافته است تا جایی که در تفکر سازمانی پیشرفته از انسان به مثابه مهم ترین منبع و دارایی برای سازمان یاد می شود. بدین لحاظ، امروزه سازمان ها برای بقا، انتظام و بالندگی خود می کوشند از طریق منابع انسانی فرهیخته در گستره جهانی به رشد سریع، بهبود مستمر، کارآمدی، سودبخشی، انعطاف پذیری، انطباق پذیری، آمادگی برای آینده و برخورداری ازموقعیت ممتاز در عرصه فعالیت خود نائل شوند؛ بدون این کیفیت ها، سازمان ها واقعا غیرممکن است که بتوانند در مواجهه با بهترین ها به صورت رقابتی و اثربخش عمل کنند. نیروی انسانی متخصص و شایسته به ویژه به دلیل اهمیت یافتن عامل فناوری، انقلاب اطلاعاتی و شتاب یافتن تغییرات محیطی، نقش پررنگتری پیدا کرده است؛ تا آنجا که امروزه با پدیده هایی در مدیریت رو به رو هستیم که به درستی آن را تحت عنوان شایسته سالاری نامیده اند.تحقیق حاضر در نظر دارد تا با استفاده از روش فراتحلیل رابطه بین شایسته سالاری در انتصاب کارکنان با انگیزه ارتقاء و پیشرفت شغلی آن ها را بررسی نماید. با توجه به یافته ها و مطالعه تمام مقالات مرتبط در این حوزه می توان گفت بین شایسته سالاری در انتصاب کارکنان با انگیزه ارتقا و پیشرفت شغلی آن ها در اکثر مقالات رابطه معناداری وجود دارد بطوریکه اگر ادراک کارکنان از شایسته سالاری در انتصاب کارکنان مثبت باشد می تواند موجب افزایش انگیزه ارتقا و پیشرفت شغلی آن ها نیز باشد.

کلیدواژه ها:

شایسته سالاری ، انگیزه ، ارتقا و پیشرفت شغلی ، سازمان ، مدیریت منابع انسانی