ارزیابی استدلال های برون گرایانه رایت و نونان علیه شکاکیت

پاتنم نشان می دهد که پذیرش برون گرایی معنایی مستلزم کذب فرضیه شکاکانه مغزهای درون خمره و در نتیجه، عدم موفقیت شکاک در اثبات مدعای خود است که به لحاظ معرفتی دوری است. مقاله حاضر به ارزیابی تلاش رایت و نونان در ارایه تقریری قابل قبول از استدلال پاتنم اختصاص دارد. اما (۱) استدلال های رایت و نونان در بهترین حالت تنها می توانند نشان دهند که من مغزی درون خمره نیستم اما بدون استفاده از مقدمه ای کمکی قادر به اثبات این مطلب نیستند که ما مغزهایی درون خمره نیستیم؛ (۲) برخلاف ادعای رایت، این مقدمه استدلال او که در زبان مغزهای درون خمره عبارت «مغز درون خمره» به مغز درون خمره ارجاع نمی دهد و نتیجه حاصل از آن، یعنی زبان من متفاوت از زبان مغزهای درون خمره است، منجر به دوری بودن استدلال او می شود؛ و (۳) تلاش نونان برای مصون ماندن از اشکال دوری بودن نتیجه نداده و استدلال رایت نیز به لحاظ معرفتی دوری است.

کلیدواژه ها:

Semantic Externalism ، Skepticism ، Epistemic Circularity ، Disquotational Truth Conditions ، Brains-in-a-Vat Hypothesis ، برون گرایی معنایی ، شکاکیت ، دور معرفتی ، شرایط صدق حذف گیومه ای ، فرضیه مغزهای درون خمره