بررسی تاثیر استرس بر آرتروز: یک مطالعه مروری

آرتروز، به ویژه در زانو و لگن، یکی از شایع ترین اختلالات مفصلی است که تاثیر قابل توجهی بر کیفیت زندگی بیماران دارد. این وضعیت با درد مزمن، التهاب و محدودیت حرکتی مشخص می شود که می تواند منجر به کاهش توانایی های جسمی و اجتماعی فرد گردد. در حالی که عوامل فیزیکی مانند سن، جنسیت و آسیب های قبلی به عنوان عوامل اصلی بروز آرتروز شناخته می شوند، تحقیقات اخیر نقش مهم استرس روانی در تشدید علائم این بیماری را مورد تاکید قرار داده اند. هدف این مقاله بررسی تاثیر استرس بر بروز و پیشرفت آرتروز و شناسایی مکانیسم های بیولوژیکی و رفتاری زیرین مرتبط با این پدیده است. از طریق مرور ادبیات موجود و تحلیل داده های تجربی، این مقاله سعی دارد تاثیر استرس بر توسعه و پیشرفت آرتروز را روشن کند و استراتژی هایی برای کاهش استرس و بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا ارائه دهد.در نتیجه پژوهش ها، استرس به عنوان یک واکنش طبیعی بدن به فشارهای محیطی می تواند تاثیرات مضری بر سیستم های ایمنی و التهابی داشته باشد. این تاثیرات منجر به افزایش تولید سیتوکین های پیش التهابی شده و در نتیجه التهاب مفاصل را تشدید کند. علاوه بر این، تغییرات رفتاری ناشی از استرس، مانند کاهش فعالیت بدنی و الگوهای خواب نامناسب، می توانند شرایط آرتروز را بیشتر تشدید کنند.

کلیدواژه ها:

آرتروز ، استرس ، التهاب ، عوامل روانی ، مدیریت درد.