نقد و بررسی ردپای شب های موسه در افسانه نیما

نیما که به عنوان پدر شعر جدید فارسی شناخته می­شود، با بهره­گیری از آثار ایرانی پیش از خود و منابع فرنگی، به ویژه ادبیات فرانسه، توانست درکنار ساختارشکنی هنری در شعر فارسی، به عنوان شاعری «دوران­ساز»، مضامین و تصاویری جدید در شعر فارسی پدید آورد. بررسی تاثیرپذیری نیما از آثار فرنگی، هم به شناسایی منابع و سرچشمه­های مضامین و عناصر شعر جدید فارسی کمک می کند و هم در شناخت شخصیت هنری نیما و بوطیقای وی بسیار موثر است. برخی از تصاویر جدید نیما که برای اولین بار در شعر فارسی و برپایه قواعد هنری ارائه شده­اند، از آثار شاعران فرنگی، به ویژه شاعران رمانتیک فرانسه، الهام گرفته اند. در پژوهش حاضر، افسانه نیما را با قطعات شب­های آلفرد دو موسه (۱۸۱۰-۱۸۵۷)، در چارچوبی علمی و به صورت تطبیقی مقایسه می کنیم و میزان و نوع تاثیرپذیری نیما در سرودن افسانه از الگوی فرانسوی را مورد بررسی قرار می دهیم. این اشعار اشتراکات ویژه­ای دارند و به همین دلیل، الگوبرداری نیما از شعر فرانسوی برای ایجاد ساختاری جدید در نظام زیبایی شناسی شعر فارسی قطعیت می یابد. بستر هریک از این اشعار، مکتب رمانتیسم است و درنتیجه تصاویر، عاطفه، تخیل و تمامی اجزای این اشعار به مکتب رمانتیسم تعلق دارند. افسانه و قطعات شب­های آلفرد دو موسه انگیزه سرایش و عناصر دراماتیک، اعم از مکالمه و شخصت­پردازی مشترکی دارند که در پژوهش حاضر با ارائه نمونه­هایی از این اشتراکات، توان هنری نیما در الهام­گیری از الگوی فرانسوی را مشخص می کنیم.

کلیدواژه ها:

Nima ، Alfred de Musset ، Afsaneh ، Comparative literature ، واژگان کلیدی: نیما ، آلفرد دو موسه ، افسانه ، ادبیات تطبیقی