طراحی الگوی حذف محدودیت زمانی رای در بازار سیاسی با استفاده از سازوکارهای بازار اقتصادی

برخی از اقتصاددانان در تحلیل های اقتصادی خود از نظام دموکراسی و نهادهای آن، همواره روش هایی بسیار شبیه به تحلیل های بازار را در پیش می گیرند. هنگامی که روش ها و فنون تحلیل های اقتصادی در مطالعه  دموکراسی به کار می رود. یکی از نتایج جالب توجه آن است که به نظر می رسد، بازار سیاسی به گونه ای شبیه به عملکرد بازار اقتصادی عمل می کند.       از شرایط مهم سازوکار تخصیص بهینه منابع در بازار اقتصادی، می توان به نبود محدودیت زمانی برای پول به عنوان یک کالای خصوصی اشاره کرد. در این راستا، هدف اصلی مقاله این است که از سازوکار عدم محدودیت زمانی پول در بازار اقتصادی، برای تخصیص بهینه منابع و مزایا برای شهروندان در بازار سیاسی استفاده کرد. برای نیل به این هدف، با استفاده از نظریه رای دهنده عقلانی آنتونی داونز (۱۹۵۷) و به کارگیری ایده الگوی پولی ساموئلسن (۱۹۵۸) در چارچوب نظریه اقتصاد خرد مصرف کننده، الگویی پولی شبیه به فضای بازار سیاسی، طراحی شده است. با استفاده از الگوی طراحی شده می توان وضعیت حذف محدویت زمانی و قابلیت ذخیره کردن رای در قالب الگوی طراحی شده را بررسی و تحلیل کرد.       نتایج به دست آمده از این الگو نشان می دهدکه حذف محدودیت زمانی رای باعث تخصیص برتر و بهبود وضعیت بهینه رای دهندگان و رسیدن به تخصیص بهینه پرتویی می شود.

کلیدواژه ها:

Economic market ، Political market ، Timelessness of votes ، Downs’s rational voter hypothesis ، Samuelson's monetary model ، بازار اقتصادی ، بازار سیاسی ، عدم محدودیت زمانی رای ، نظریه رای دهنده عقلانی آنتونی داونز ، الگوی پولی ساموئلسن