پایش تحولات نظام کاربری اراضی و پیش بینی تغییرات براساس مدل تلفیقی «زنجیره مارکوف» و «سلول های خودکار» مطالعه موردی: شهر ایلام

تغییرات کاربری اراضی و پویش زمین، یکی از موضوعات اصلی توسعه پایدار است. تغییر کاربری اراضی، نمونه ای مهم از تاثیرگذاری انسان بر محیط زیست است که باعث پدیدآمدن تغییرات ساختاری در ابعاد اجتماعی، اقتصادی و فیزیکی می گردد. به­منظور ارائه علمی منطقی برای تصمیمات برنامه ریزی منطقه ای و توسعه پایدار، می توان از مدل های پیش بینی الگوهای کاربری اراضی استفاده کرد؛ بنابراین نقشه کاربری اراضی یکی از الزامات هرگونه برنامه ریزی توسعه ملی و منطقه­ای است.هدف اصلی این مطالعه، پایش تحولات نظام کاربری اراضی و پیش بینی تغییرات آن با استفاده از «زنجیره مارکوف» است. تغییرات کاربری اراضی، با بهره­گیری از نقشه های کاربری اراضی به­دست­آمده در سال های ۲۰۱۳، ۲۰۱۸ و ۲۰۲۳ و با استفاده از ابزار تحلیل تغییرات «LCM» در نرم افزار«TerrSet» ارزیابی شد. تغییرات کاربری طی سال­های مورد نظر نشان می­دهد که کاربری اراضی انسان­ساخت از ۹.۸۱ درصد در سال ۲۰۱۳ به ۱۱.۶ درصد در سال ۲۰۱۸ و ۱۲.۷۳ درصد در سال ۲۰۲۳ تبدیل شده است که نشان­دهنده رشد و توسعه شهر می­باشد. از سوی دیگر، کاربری اراضی آبی از ۲.۹۸ درصد در سال ۲۰۱۳ به ۱.۰۳ درصد در سال ۲۰۲۳ رسیده است که علت آن­را می­توان توسعه شهری، خشکسالی و کمبود آب دانست.

کلیدواژه ها:

کاربری اراضی ، پایش تغییرات ، تصاویر ماهواره ای ، شهر ایلام