تکنولوژی آموزشی و شیوه های نوین سنجش

در هر برنامه درسی، تدریس و آموزش اصولی برای سنجش و ارزشیابی یادگیری و عملکرد تحصیلی یادگیرندگان در نظر گرفته می شوند که تعداد آن ها متغیر است. «سنجش نوین به عنوان یادگیری» ریشه در این مفهوم دارد که هدف نهایی سنجش نوین و ارزشیابی پیشرفت تحصیلی، توانمندکردن یادگیرندگان در ارزشیابی از خودشان است. این نوع سنجش بر یادگیرندگان و بر فرایند فراشناخت (دانش یادگیرنده درباره فرایندهای فکری خودش) متمرکز است. در واقع از این اندیشه نتیجه گرفته شده است که یادگیری فقط انتقال اندیشه ها از فردی دارای دانش (برای مثال، آموزش دهنده) به افرادی بدون دانش (برای مثال یادگیرندگان) نیست. بلکه باور بر این است که یادگیری فرایند شناختی فعال تجدید سازمان اطلاعات دریافتی است و هنگامی اتفاق می افتد که یادگیرندگان با اندیشه های جدید تعامل کنند. لذا، آموزش دهندگان بر پایه اطلاعاتی که به واسطه سنجش نوین از عملکرد و یادگیری یادگیرندگان به دست می آورند، مبنایی فراهم می کنند تا بتوانند آنچه را که برای پیشرفت یادگیری آتی یادگیرندگانشان لازم است، تعیین کنند. علاوه بر این، از نتایج این سنجش برای تدوین و ارائه بازخورد توصیفی، تعیین راهبردهای آموزشی، تدارک منابع آموزشی و. . . استفاده می کنند. بنابراین می توان گفت: این نوع نگاه به سنجش نوین، نگاهی تکوینی و فرایندمحور است که یادگیرنده را به سوی یادگیرنده مستقل بودن سوق می دهد.

کلیدواژه ها:

فناوری اطلاعات ، تکنولوژی آموزشی ، دبیران ، سنجش نوین.