عناصر و سنت های عیاری در داستان رستم یکدست/ کله دست (براساس طومارهای نقالی و داستان های عامیانه پهلوانی)

عیاری که قدمت آن در ایران به پیش از اسلام می رسد، پدیده ای اجتماعی سیاسی به حساب می آمد که خاستگاه اصلی آن، جامعه پیشه ور شهری بود. این طبقه، در میان توده مردم چنان جایگاهی داشتند که بیشتر قهرمانان داستان های عامه را عیاران تشکیل می دادند. نفوذ کار و کردار و اعمال عیارانه، صرفا منحصر به این گونه داستان ها نمی شد، بلکه در منظومه های پهلوانی پارسی نیز، گاه گاهی، آثار و نشانه هایی از آن را می بینیم. با رواج نقل و نقالی در ایران، نفوذ ادبیات عیاری در داستان های حماسی و پهلوانی شدت گرفت و اوج حضور این گونه ادبیات را در پیدایش چهره ای نوظهور به نام رستم یکدست/ کله دست شاهدیم. این چهره نوظهور که ساخته و پرداخته ذهن خلاق و عامه پسند نقالان بود، قهرمانی است که روبه روی رستم و ایرانیان می ایستد و سیمای پهلوانی قوم ایرانی را به چالش می کشد. نگارنده با بررسی تاریخ و ادبیات عیاری در ایران و جهان اسلام، سعی بر آن دارد تا مولفه های عیاری را در اعمال و رفتار رستم یکدست/ کله دست به تصویر بکشد و علاوه بر آن، با تحلیل ذات دوگانه عیاری در تاریخ اجتماعی و سیاسی، شخصیت دوگانه رستم یکدست را بررسی کند.

کلیدواژه ها:

Ayyari ، narrator ، epic stories ، Rustam Yekdast / Kolehdast ، عیاری ، نقالی ، داستان های حماسی ، رستم یکدست/کله دست.